Domek dla kotów i ludzi

Trudna miłość

2012-02-24T19:57:00.000+01:00

Ostatnio opisywałam "miłość bez skazy" Koci do Grześka, a dziś skupię się na odmianie miłości zdecydowanie trudniejszej, a mianowicie na relacjach Koci z Rysią. Na co dzień wydaje się, że obie kocice za sobą nie przepadają, ale czasem potrafią się zdarzyć "ładne kwiatki", jak wczoraj wieczorem. Najpierw Rysia wpakowała się na kocyk, na którym leżała Kocia. Standardową reakcją Koci jest spacowanie natręta, a tu nic! Rysia się przytuliła, a Kocia nabrała wyrazu pyszczka, który świadczył, o zastanawianiu się, jakie środki przedsięwziąć w tej, nagle skomplikowanej, sytuacji. Oto co postanowiła:

Nie muszę chyba dodawać, w jakim byliśmy oboje szoku. Te czułości trwały dobre kilkanaście minut :-)))
Potem Kocia poszła jeść, Rysia przeniosła się na kaloryfer. Po jakiejś godzinie Kocia wróciła na kocyk, a Rysia ponownie do niej przyszła, a wtedy Kocia zastosowała standardową procedurę, czyli szybki pac i ucieczka. I jak je zrozumieć??? Na pewno Pani Hania od Darmozjadów znajdzie jakieś fajne wytłumaczenie naszej rozpuszczonej Księżniczki :-)))

A na koniec fotki Gacka (i Rysi) w jego ulubionej strategicznej pozycji:

Miłość

2012-02-20T19:27:00.000+01:00

Dzisiejszy wpis poświęcony będzie naszej zielonookiej księżniczce:

A dokładniej jej - niezmierzonej i całkiem od pierwszego wejrzenia - miłości do swojego tatki:

Nikomu innemu (włączając mnie) Kocia nie dałaby się tak trzymać :-)

A tu - proszę bardzo - jaka zadowolona:

Każdy inny osobnik (w tym ja) próbujący wziąć tak na ręce Kocię, mógłby doznać poważnego uszczerbku na zdrowiu (straszne pazury poszłyby momentalnie w ruch), a Grzesiek może, i już!

Czasem mam wrażenie, że Kocia żyje tylko dla tych chwil gdy G wraca z pracy i siada na narożniku, księżniczka zbiega wtedy z góry i pakuje się mu na kolana, śpi też tylko w jego nogach ;-)

Po prostu miłość ;-)

No i nie wiem sama o kogo być bardziej zazdrosna: o nią czy o niego ;-)
Na moje wyrzuty G zawsze odpowiada: ty masz Gacka. Co fakt, to fakt :-) Tak jak Kocia zakochana jest w G, tak Gacek we mnie :-)))

A poniżej miłość trochę sadystyczna - od przytulanek do łapoczynów:

Candy u Violet

2012-02-16T19:18:00.001+01:00

Rzadko biorę udział w takich zabawach, ale przepiękna chusta u Violet mnie dziś skusiła :-)
Zobaczcie sami:

Gift

2012-02-14T19:07:00.000+01:00

Nasze kotki dostały wczoraj prezencik. Tak im chciałam wynagrodzić to, że siedzą teraz same pół dnia i wymyśliłam, że trzeba im zrobić jakiś fajny drapak. Pomysł mój, wykonanie Grześka i oto rezultat:

Wystarczył kawałek drewna z Castoramy i sznurek, trochę pracy i jaka radość futrzastych :-)))

Na koniec jeszcze kilka weekendowych słonecznych kocich portretów:

Gackowe pozycje

2012-02-13T16:54:00.000+01:00

Niedawno Jaguś zaprezentowała nam płaszczkę w wydaniu Bogusia, co zainspirowało mnie do pokazania płaszczki w wydaniu Gacka, a także jego innych "wcieleń". Dziś część pierwsza, pozostałe pozycje czekają na udokumentowanie ;-)

Płaszczka Gackowa:

A teraz najulubieńsza pozycja Gackowa, można by rzec - strategiczna:

Brzusio zwisa nad kaloryferkiem (zazwyczaj jeszcze leży tam Rysia), tylne łapki na parapecie, tułów na narożniku, można super obserwować ptaszki, bawić się Rysi ogonem, grzać się, ale nie przegrzewać, a kiedy człowiek podejdzie do lodówki, to w jednym susie można się znaleźć przy nim i robić oczy kota ze Szreka - po prostu ful wypas ;-)

Pisałam ostatnio o zamrożonych drzwiach wyjściowych, drugie drzwi są opcją "na potem", ale tymczasem zastosowaliśmy rozwiązanie doraźne - gruby koc:

Muszę napisać, że bardzo pomogło, mamy dużo cieplej w przedpokoju.

Na koniec zagadka: oglądałam ostatnio moje stare wpisy blogowe i zaniemówiłam. Popatrzcie TU sami i powiedzcie, czy zgadujecie dlaczego.

Rysia - dla fanów :-)

2012-02-05T20:58:00.001+01:00

Witam wszystkich sympatyków bloga po bardzo męczącym dla mnie tygodniu. Wróciłam dziś z Krakowa i mam nadzieję, że sesja jest zakończona ;-) Mam dobre przeczucia, ale cieszyć będę się jak ogłoszą wyniki. Póki co cieszy mnie i trochę dziwi fakt, że nie muszę poświęcać każdej wolnej chwili na naukę, bardzo przyjemne uczucie :-)

Ale wracając do meritum - zauważyłam, że nasza Rysiulka ma swój pokaźny fanklub. Więc dziś dla fanów Rysi (my też się do niego zaliczamy) parę fotek kocinki:

Rysia siedząca:

Rysia z parasolowym ogonem, polująca na ogon Gacka:

Dueciki, które mnie wzruszają:

Nawet z Kocią:

A tak dziś odpoczywałam po przyjeździe do domu:

Na koniec przestroga dla kupujących, a raczej budujących dom, bo kupujący - tak jak my - nie bardzo mają na to wpływ - oto do czego prowadzi w zimie brak wiatrołapu:

To białe coś na drzwiach wejściowych to lód :-(

A co u Was słychać????
Pozdrawiam serdecznie :-)

Doping (nie)dozwolony

2012-01-31T16:28:00.000+01:00

Jestem pełna jak najlepszych przeczuć. No bo czy można nie zdać egzaminów, jeśli główny domowy czarodziej namagnetyzowuje notatki pozytywną kocią energią???

Zima

2012-01-29T15:14:00.001+01:00

No i przyszła do nas zima z mrozem trzaskającym i śniegiem. Bardzo lubię taką pogodę, o ile nie wieje.
Postanowiliśmy dziś zainaugurować sezon sankowy, Grzesiek przyniósł "sprzęt" ze strychu i od razu wzięli go w obroty zawodowi testerzy:

Kiedy wszystko zostało dokładnie obwąchane i przetestowane, kontrolerzy pozwolili nam wyjść. Zdjęć z naszych leśnych szaleństw tym razem nie ma - ale wszystko odbywało się jak rok temu - co zostało uwiecznione na starym blogu - post z 19 stycznia (trzeba zjechać mniej więcej do połowy strony).
Po powrocie śnieżne szaleństwa chcieliśmy udostępnić kotom, ale nie były zachwycone. Gacek i Kocia miauczały i chciały do domu, tylko Rysia broniła honoru rodziny.

Przy okazji tych zdjęć widać jak bardzo wypiękniała - na zdjęciu poniżej można zauważyć, że po ugryzieniu nie ma ani śladu. Futerko jest zdrowe i błyszczące, po prostu kot jak nowy :-)))

Gacek przez większość czasu miauczał pod balkonem, drapiąc w szybę:

Potem na chwilę się ożywił:

Na koniec przyniosłam Kocię (mamy tylko 2 smycze, więc koty wychodzą partiami ;-):

Ale Księżniczce się nie podobało to białe coś, co mrozi łapki:

Na spacerku z wczoraj widać jak Kocia bardzo chce do domu:

A co jest najlepsze po spacerku? Właśnie to:

Na koniec dziękuję wszystkim, którzy wsparli nas swoimi komentarzami w poprzednim poście. Ciężko to napisać, ale "life still goes on" jak śpiewał Freddie. Lusia na zawsze pozostanie w naszej pamięci, jako wyjątkowe stworzonko.

Przepraszam też za małą komentarzową aktywność u Was (wszystko czytam), ale jestem właśnie "w oku cyklonu" ;-))) Wczoraj byłam w Krakowie (żeby zajechać na zajęcia o 9, musiałam wstać o 3:45, a wróciłam o 21:40). Jeden egzamin za mną, czekam na wyniki. Ten tydzień będzie najcięższy, bo w najbliższy weekend dwie kobyłki do zdania. Także jak wszystko dobrze pójdzie - w najbliższą niedzielę wracam do blogowej aktywności :-)

W pracy też coraz bardziej się zadomawiam, więcej ogarniam i mam nadzieję, że wszystko będzie szło dobrze. Po 3 tygodniach intensywnej codziennej rehabilitacji - z plecami jest nieco lepiej, choć nie zupełnie bezbólowo. Czas na wdrożenie planu B - czyli budowaniu mięśni (Maritt Bjorgen moim natchnieniem?), które podobno mam cienkie jak kartka papieru (wg rehabilitanta). Chyba nadejszła pora na kupno dresu i karnetu na siłownię ;-)))

PS: Ciągle proszę o 3manie kciuków :-)

2012-01-20T18:26:00.000+01:00

Dziś odeszła za Tęczowy Most Lusia :-(((((
Nie wybudziła się z narkozy po kastracji.
Ciężko w to uwierzyć ...

Buty

2012-01-19T17:45:00.000+01:00

Witam witam i o zdrowie pytam :-)))
U nas powoli wszyscy przyzwyczajają się do nowego trybu życia - ja, Grzesiek (który mnie wozi do pracy godzinę wcześniej niż u niego się zaczyna) i koty.
Rysia skończyła swoją dietę Royal Caninową, w czasie której i tak pawiowała, teraz spróbujemy dawać jej tylko mokrą (zmiana z Whiskasa na Animondę Carny). Zamówiłam też lepszą jakościowo karmę suchą - chciałam Acanę, ale nie była dostępna więc wybrałam Defu Adult Bio Organic, na początek małe opakowanie, żeby sprawdzić reakcję. Mam nadzieję, że te pawie kiedyś w końcu ustaną ;-)
Poza tym za cholerę nie mogę się zmobilizować do nauki i do wzięcia się za pracę mag. - a do końca stycznia mam mieć pierwszy rozdział, na razie mam - 1 stronę ;-) Czeka mnie pracowity weekend - 3majcie kciuki, przy ostatnich sesjach pomogły :-)
No i przechodzę do meritum - Grzesiek kupił sobie ostatnio buty:

Ładne, prawda? ;-)

2 kocice w rzadkiej konfiguracji - razem:

I na koniec Gacek, który wygonił Rysię z jej miejscówki i - pierwszy raz w swym kocim życiu - zaległ na kaloryferze. Można by napisać, że Rysia odsłoniła przed nim nieznane dotychczas przyjemności ;-)

Serdecznie wszystkich pozdrawiam :-)

Zmiany

2012-01-10T21:20:00.000+01:00

Ostatnio można zauważyć moją zmniejszoną aktywność zarówno na własnych blogach jak i w komentarzach u Was (zawsze jednak odwiedzam i czytam), a jest to spowodowane znaczącą zmianą w życiu - tadam - pracą :-) Wreszcie po kilku latach siedzenia w domu poszłam do pracy i jestem z tego powodu bardzo szczęśliwa. Mój kręgosłup nieco mniej - dlatego proszę wszystkich o kciuki, żeby tylko zdrowie dopisywało (nie tylko u futer ale i u mnie ;-) Dodatkowo styczeń mam bardzo zajęty, ponieważ co tydzień na weekendach mam zjazdy, do tego sesja i minimum jeden rozdział pracy mag. muszę skończyć - więc czas wolny skurczył się niesamowicie. Mam nadzieję, że w lutym nieco odetchnę i wrócę do normalnego blogowego życia. Jedynymi osobnikami niezadowolonymi z takiego obrotu spraw są oczywiście koty - żebyście widzieli minę Gacka pełną wyrzutów, gdy idzie się ze mną rano myć do łazienki ;-) Jak wracam z pracy - tak szaleją, że aż nie wiedzą co mają ze sobą robić.

Na koniec wieści z Rysiowego światka - dieta obowiązuje, niestety - wczoraj było rzyganko (i to centralnie w kaloryfer, pomiędzy takie żeberka w środku wrrrr), dziś jest ok. Obserwujemy ją i jakby co, będziemy interweniować. Za to jest ostatnio taka przymilasta - tak się łasi do nas, że ciężko cokolwiek zrobić - cały czas chce być głaskana :-)))

Pozdrawiam wszystkich serdecznie i do napisania :-)

Znów Rysia

2012-01-06T22:54:00.000+01:00

Witam wszystkich :-)
Na początku donoszę spiesznie, co z Rysią - niby ok, ale często wymiotuje. Po tej sterylce długo nie dawała objawów życia - tylko spała na kaloryferze i co jakiś czas wymiotowała. Zaczęłam jej podawać lepszą karmę, z nadzieją, że to coś zmieni. Ale przed chwilą znów zwymiotowała :-(((( Je i pije - ma apetyt, ale jest bardzo bierna, tylko leży. Choć dziś przez chwilę się ożywiła i zaczęła się bawić nową zabawką. Jutro G zawozi ją na zdjęcie szwów i wreszcie pozbędziemy się znienawidzonego kaftanika - pogryzła go doszczętnie - miał być jeszcze dla Lusi, ale nie wiem czy się nada, taki jest poszarpany. Martwi mnie to jej wymiotowanie. Zobaczymy co wet powie.

Kilka fotek na dobranoc:

Sikorki przylatują do nas tłumnie, ale zrobić im zdjęcie to wielka sztuka:

3majcie kciuki za naszą Rysiczkę, coś nie ma szczęścia ta kocina, nie mogą ją opuścić choróbska :-(((

Chusta Frozen Leaves - tłumaczenie i porady

2012-01-01T13:36:00.002+01:00

Przez ostatnie 2 tygodnie męczyłam się z chusta Frozen Leaves by Anusla z Raverly (wzór darmowy). Nie jestem doświadczoną dziewiarką, cały czas się uczę i dlatego określenie "męczyłam się" jest tu bardzo adekwatne. Dlatego postanowiłam dla osób równie niedoświadczonych i początkujących jak ja, zamieścić kilka porad odnośnie wykonania tej chusty.

Po pierwsze - nie róbcie jej z włóczki akrylowej - nie zblokuje się :-( Ja użyłam Mercan Batic (2 motki) i mimo, że włóczka jest bardzo ładna - nie udało mi się z niej "wykrzesać" ząbków. Podobno najlepsze są wełny, a szczególnie te z dodatkiem "lace" w nazwie. Szkoda tylko, że są takie drogie.

Chustę FL zaczynamy od nabrania 4 oczek i przerobienia 2 rzędów ściegiem francuskim (obydwa rzędy - oczka prawe). W 3 rzędzie - który na załączonym do wzoru schemacie jest pierwszym rzędem - robimy 2 oczka prawe, 2 narzuty i ponownie 2 prawe. Na schemacie jest jeden narzut (on odpowiada jednemu liściowi - czyli temu rombowi na schemacie), a my robimy dwa narzuty - czyli 2 liście symetrycznie.
-pusta kratka w legendzie wzoru oznacza brak oczka, nie należy się tym przejmować, to tylko takie ułatwienie dla rysowania wzoru. Te początkowe i końcowe 2 oczka prawe będziemy powtarzać przez całą robótkę - są to brzegi podstawy naszej chusty.
W legendzie wzoru:
-czarna kropka oznacza oczko brzegowe - w tej chuście zawsze zaczynamy kolejny rząd i kończymy dwoma prawymi oczkami brzegowymi (na prawej stronie, bo na lewej przerabiamy na lewo)
- I - knit stitch - to oczko prawe
- / - K2tog - 2 oczka razem na prawo ( video )
- \ knit (ssk) - zdjąć dwa oczka odwrócone i przerobić razem na prawo ( video )
- P2sso - zdjąć 2 oczka z lewego na prawy drut bez przerabiania, kolejne oczko przerobić na prawo i przeciągnąć przez nie tamte dwa zdjęte. Tu jest filmik jak przeciągnąć jedno oczko, w naszym przypadku trzeba pamiętać, że mają to być 2 oczka.
- Yo - narzut ( video )

Na schemacie pokazane są rzędy nieparzyste. W parzystych - wszystkie oczka i narzuty przerabiamy na lewo.

Ponieważ miałam problem z wyobrażeniem sobie jak robić dalej (gdy schemat mi się skończył i miał być powtarzany) - Grzesiek zrobił mi schemat pomocniczy (na 6 liści), dzięki temu załapałam szybciej o co chodzi w tej chuście. Wrzucam go poniżej jako zdjęcie, gdyby ktoś chciał - mogę go przesłać w pliku PDF - wtedy można go sobie powiększyć i wydrukować:

Jest to połowa chusty - drugą robimy symetrycznie. Ja robiłam do sześciu liści, ale można robić większą lub mniejszą - jak komu pasuje.

Kiedy już mamy tyle liści ile potrzeba, przechodzimy do bordiury chusty (czyli schemat 2). Ja jednak korzystałam w tym momencie ze schematów zamieszczonych na tej stronie (zwróćcie tam uwagę, że legenda jest trochę inna - żeby się nie pomylić - oczka prawe to czarne kropki, a P2sso to czarny trójkąt).

Pierwszy z zamieszczonego tam schematu to schemat przejścia.
2 kolejne - to schematy bordiury.
Chart 2 A - część żółta - tym schematem zaczynamy i powtarzamy do przedostatniego listka pierwszej połowy chusty (czyli jej prawej strony)
Chart 2 A - część różowa - tak przerabiamy ostatni liść pierwszej części chusty - prawej strony.
Chart 2 B - część różowa - pierwszy liść drugiej części chusty, czyli jej lewej strony
Chart 2 B - część żółta - powtarzamy ją już do końca lewej strony chusty

Kiedy skończyłam ten etap, wróciłam do ostatniego - trzeciego schematu z opisu z Raverly. Ten wzór opiera się na sześciu powtarzających się oczkach - i to on daje naszej chuście te piękne zęby. Ostatnie 2 rzędy możemy przerobić na większych drutach. Ja całość robiłam nr 5, a kończyłam nr 6. Kończymy rzędem oczek prawych. Oczka zamykałam na lewo.

Uffff, spisałam się, mam nadzieję, że ten opis się komuś przyda.
Gdyby ktoś zobaczył jakieś błędy - będę wdzięczna za informację.

A oto mój efekt końcowy:

Chusta w czasie blokowania - jeszcze wtedy miała ząbki ;-)

I bezzębna już:

Na pewno zabiorę się jeszcze za tą chustę - tylko tym razem z właściwą włóczką.

Aha i jeszcze techniczne pytanie - czy też od jakiegoś czasu macie problemy z dodawaniem zdjęć na bloga? W ogóle nie mogę dodawać ich grupowo - a pojedynczo - to jak mu się zechce, czasem żeby wstawić jedną fotkę morduję się 15 minut próbując, aż w końcu zaskoczy, wrrrrrrr!!!!

No i oczywiście - szczęśliwego Nowego Roku dla wszystkich - jak najmniej problemów z Bloggerem ;-)))

Dokarmianie ptaków i wieści o Rysi

2011-12-30T17:11:00.002+01:00

W sotatnim komentarzu Krysia zapytała mnie czym dokarmiać ptaki - nie jestem specjalistą, więc zrobiłam szybki "reaserch" i znalazłam super stronę, gdzie wszystko jest dokładnie wyjaśnione, sama skorzystam z tych porad - np. o tym, żeby ptakom wystawiać wodę, a przede wszystkim czego nie robić (np. dawać zbyt dużej ilości pieczywa), żeby ptaszkom nie zaszkodzić. Polecam wszystkim chętnym:

strona o dokarmianiu ptaków
druga strona o dokarmianiu ptaków

Ja sypałam dotąd słonecznik i dawałam niesłony smalec.

Pamiętajmy też, że raz zaczętego dokarmiania nie wolno przerywać - dokarmiane ptaki stają się mniej samodzielne i gdy zapomnimy o nich, grozi im śmierć!!! Lepiej nie dokarmiać, niż robić to nieregularnie.

A teraz wieści o Rysi - już po, wszystko przebiegło w porządku. Jutro i za tydzień mamy wizyty kontrolne. Nasz wspaniały wet znów skasował nas tylko za środki jakich użył przy operacji, więc nie było tak źle pod względem finansowym. Jak to dobrze trafić na człowieka o wrażliwym sercu, zresztą nie chodzi tu tylko o pieniądze, ale o jego podejście do czworonożnych pacjentów. I chociaż mamy do niego daleko, a bliżej nas jest wiele innych lecznic - to nie zamieniłabym go na innego - bo mu po prostu ufam i wiem że moje futerka są pod dobrą opieką. Dziękuję wszystkim za kciuki, pomogły bardzo :-)

Rysia jest teraz odizolowana, śpi sobie w pokoju, czasem pomiaukuje, wtedy przychodzę i ją głaskam. Strasznie natomiast działa zapach jej leków na Gacki - podchodzą pod drzwi pokoju i syczą - wet uprzedzał, że tak będzie.

Pozdrawiam wszystkich serdecznie :-)

Kotove novosti

2011-12-29T22:05:00.002+01:00

Pierwszą i najważniejszą nowością jest to, że jutro nasza Rysiczka jedzie na kastrację, 3majcie za nią kciuki, żeby wszystko dobrze poszło, trochę się martwię, bo ona taka chorowita jest.

Druga nowość to taka, że mieliśmy gości - odwiedził nas znany z komentarzy W. prosto z Londynu. Przed samą wigilią udało się nam zaliczyć razem Filharmonię Rzeszowską, a w trakcie świąt W. odwiedził nas razem z siostrą. Serdecznie pozdrawiamy i czekamy na następny raz :-)

Trzecia sprawa - wzięliśmy dziś futra na spacer na podwórko. Fotki nie bardzo wyszły, bo już było dosyć ciemno, ale działy się ciekawe rzeczy. Najpierw przemykał obok naszej bramy Koci Bandyta (pisałam o nim już wcześniej tu), później u sąsiadki pojawiła się siostra Rysi. A na koniec przybiegł cudny kocik sąsiadów, którego nazwaliśmy Puchacz. Jest to typowy kot na kanapę do domu - strasznie przyjacielski, zakochany w człowieku (każdym), ufny. Niestety - sąsiedzi nie podzielają tego zdania i biedny Puchacz próbuje jak może wcisnąć się do nas lub do kolejnych sąsiadek choć na chwilkę do domu. My nie możemy go wpuścić - po przebojach z Rysią jestem wyczulona na kontakty moich kotów z innymi, nie szczepionymi. No i martwię się bardzo, że w każdej chwili może go coś przejechać. A to taki cudny kotek. Tyle tylko, że dziś nas wkurzył - najpierw wąchał się z moimi kotami, a potem zaczął się na nie rzucać i atakować. Z wyżej opisanych powodów, nie mogłam mu na to pozwolić, więc go przeganiałam, a on nic sobie z tego nie robił i znów wracał - i tak w kółko. Po ataku na Gacka - nawet kłębuszek futra został jako dowód rzeczowy.
Siostra Rysi:

Puchaczek:

Kocia na parapecie:

Dowód rzeczowy:

Po tych ekscytacjach na podwórku - w domu obie kociczki zasnęły zgodnie przytulone - normalny cud:

A po czwarte - zainaugurowaliśmy sezon kinowo-sikorkowy. Juz teraz trzech widzów mamy na parapecie ;-)))

W najbliższych dniach zapraszam na prezentację kolejnego wyrobu na drutach, który właśnie się blokuje :-)

Kocich Świąt :-)))

2011-12-23T22:01:00.001+01:00

Kochani!
Życzymy wszystkim blogowym przyjaciołom oraz komentującym i odwiedzającym czytaczom mojego bloga wesołych, zdrowych, rodzinnych i rozmruczanych świąt , pełnych ciepła i miłości, uśmiechu i oddechu od problemów codzienności. Dziękuję Wam za to, że jesteście :-)))))
Chcieliśmy też życzyć wszystkim Waszym zwierzaczkom najweselszych świąt, pełnych jedzonka, kolan do spania i rąk do głaskania,
Ania, Grzesiek, Kocia, Gacek i Rysia :-)

Zamiast tradycyjnej świątecznej kartki, chcieliśmy do życzeń dołączyć naszą osobistą fotko-kartkę. Wymyśliliśmy sobie, że będzie to wspólne zdjęcie przed choinką. Tyle teoria, ale czy ktoś ma patent jak sprawić, żeby futra ustawiły się do zdjęcia???

Mam nadzieję, że nikt nie obrazi się na nasze kotki, za wypięcie się na Szanownych Czytelników ;-)
Samo zwabienie zaś przed obiektyw, odbyło się za pomocą kawałka kiełbasy, który można zobaczyć w Grześka dłoni na pierwszej fotce ;-) Uśmiałam się strasznie przy robieniu tych zdjęć, czego i Wam życzę na cały Nowy Rok :-)
I tak to futrzaki pokazały kto tu tak naprawdę rządzi :-)))))

Przedświątecznie

2011-12-21T09:00:00.000+01:00

Zaczęliśmy oficjalnie przygotowania do świąt. Wczoraj nalepiliśmy z Grześkiem 200 uszek! Hurtowa ilość, ale z tego połowę wiozę do rodziców. Barszczyk też się już kisi, okna umyte. W ubiegłym roku skarżyłam się na blogu na brak chęci współpracy ze strony męskiej części domu ;-), ale w tym roku nastąpiła pełna rehabilitacja :-) A tak wracając do kociej asysty, popatrzcie sami:

Pisałam już nieraz, że moje futra są strasznymi dzikusami i dźwięk dzwonka do drzwi przyprawia je o szalony lęk. Od razu znikają, biegną na górę tak, że aż nie wyrabiają na zakręcie ;-) I nie zejdą nieważne ile by gość nie siedział, chyba, że ... jest i Grzesiek w domu. Jeśli jest Grzesiek (widać daje im poczucie bezpieczeństwa większe niż ja), to czasem zaszczycą gościa swoimi kocioosobami. I tak właśnie się stało przy ostatnich odwiedzinach sąsiadki, Gacuś przyszedł i zaczął "rozkosznikować" i czarować:

Na koniec wieści o trzecim kocie - Rysia strasznie dawała czadu z obsikiwaniem, wet powiedział, że to ruja, którą wywołała zmiana trybu życia - wcześniej była kotem podwórkowym (tylko), a teraz jest w domu, gdzie długo świeci się światło wieczorami i to mogło ją wywołać. Rysia dostała tabletki na zatrzymanie rujki i po świętach będzie kastrowana. Poza tym jest kotem bezproblemowym, łagodnym i miziastym, który zjednał sobie nasze Gacki. Ostatnio nawet stał się koci cud u nas w domu - Kocia (nasza Kociczka nie cierpiąca obcych zwierząt) podeszła do Rysi i chwilkę polizała ją po głowie :-))))))

Gacek asystent

2011-12-16T15:21:00.000+01:00

Ostatnio Mika napisała na swoim blogu posta, który był jakby wyjęty z mojej głowy - mam identyczne odczucia i pod wszystkim, co tam napisała mogłabym się podpisać. Post zatytułowany jest "Ciągle razem" - polecam - króciutka kwintesencja tego, co chyba każdy kociarz ma w sercu :-) Do tego parę fotek pokazujących jak koty asystują jej w różnych pracach domowych i to właśnie zainspirowało mnie do pokazania zdjęć Gacka asystenta :-)
Był już Gacek kiszący ogórki, a dziś Gacek prasujący :

W odwiedzinach u Lusi

2011-12-13T14:23:00.001+01:00

W niedzielę odwiedziliśmy rodziców, u których niepodzielnie panuje i króluje Lusia. Dawno jej nie widzieliśmy, a przez ten czas mała zmieniła się nie do poznania: urosła i bardzo wypiękniała. Bryka aż dom się trzęsie w posadach ;-)
Tak wyglądam teraz:

Na spacerku trzeba na mnie bardzo uważać, bo lubię sobie zaszaleć:

Bardzo lubię gości:

I swoich też :

Bywam kocicą demoniczną:

Cieszy mnie, że Lusia ma się tak dobrze :-)
A jak wróciliśmy do siebie G stwierdził: "jednak jeden kot to stanowczo za mało" :-))))))))

Czapka Poppy na drutach

2011-12-11T21:15:00.000+01:00

Dawno nie dodawałam nic robótkowego na bloga, to dziś trochę nadrobię. Zrobiłam sobie ostatnio czapkę Poppy - projekt z Ravelry. Projekt ten wpadł mi już dawno w oko, jest taki retro, jak z dwudziestolecia międzywojennego, które uwielbiam. Nie zamieszczam wzoru, bo po pierwsze jest za darmo na Ravelry, a po drugie są w necie tłumaczenia - wystarczy wpisać w google. Robiłam z 2 nitek - włóczki Diane (akryl) i cieniutkiej bawełny Virginii - co dało ciekawy efekt kolorystyczny:

A niedługo zapraszam na fotorelację z odwiedzin u Lusi :-)

Śliczne kotki szukają domu

2011-12-09T13:44:00.001+01:00

Zapraszam na bloga:

http://wposzukiwaniudomu.blogspot.com/

Może właśnie Tobie te kochane stworzenia oddadzą swoje serduszka :-)))

Kocie konfiguracje

2011-12-05T16:51:00.000+01:00

Rysia z Gackiem:

Gacek bardzo lubi tak śmiesznie siedzieć "w powietrzu":

Bardzo rzadko spotykana (a właściwie to prawie nigdy) konfiguracja Rysia - Kocia:

Ta konfiguracja do tej pory wystąpiła raz - Rysia wbiegła sobie z impetem na krzesełko, gdzie spała Kocia - i zamiast jak zwykle ją zaatakować - ułożyła się przy niej do spania. Zdegustowana Kocia (którą ewidentnie - tak jak nas zresztą - zatkało) chwilę pomyślała i stwierdziła, że idzie sobie, bo towarzystwo jej nie odpowiada ;-)

Za to najczęściej spotykaną konfiguracją jest duecik Gacka i Koci:

Kocia zazwyczaj Gacka liże, a Gacek łaskawie daje się lizać ;-))))

Gacek cwaniacko wykorzystuje fakt, że jest jedynym samczykiem i ma dwie baby do dyspozycji :-)))

Odrobaczanie

2011-12-01T17:21:00.001+01:00

Jak Wy radzicie sobie z odrobaczaniem Waszych futer?
U nas jest bardzo ciężko :-(
Rysia się w miarę daje i choć czasem zdarzy się jej wypluć tabletkę, to można ją przytrzymać i zmusić do połknięcia, ale Gacki ... o, co to, to nie! Tu już jest zawsze wyższa szkoła jazdy. Gacek jest mistrzem w przechowaniu tabletki w paszczy, udawaniu, że ją połknął i jak tylko go puszczamy - wypluciu i ucieczce.
Kocia natomiast drapie, gryzie i generalnie byłaby w stanie nas rozszarpać za te tortury, które jej serwujemy. Żadne patenty z ukrywaniem tabletki w przysmakach nie wchodzą w grę. Robimy więc tak - zawijamy delikwenta w ręcznik - tak żeby tylko łepek mu wystawał, bierzemy tabletkę w pincetę (można obtoczyć w maśle), otwieramy na siłę paszczę i wkładamy do gardła, walcząc w międzyczasie z wierzgającą paszczą ;-) Potem trzeba przytrzymać pyszczek, masować po gardle (żeby zachęcić do połknięcia) i uważać żeby sprytny kot nie wypluł tabletki. Proste?
Muszę napisać, że dla mnie obserwowanie tego (a robi to Grzesiek) to chyba gorsza tortura niż dla kotów. Wiem oczywiście, że są środki odrobaczające na kark, ale ich cena ...
Przynajmniej w tym względzie Rysia pozytywnie się wyróżnia :-)

Za słynnym Pawlakiem można powtórzyć, że "kot w niewolę popadł" ;-)))

Sny zależą od pozycji śpiącego ...

2011-11-27T14:16:00.001+01:00

... mawiał Stanisław Jerzy Lec. Ciekawe czy tyczy się to również naszych ogoniastych, które ostatnimi czasy testują swoje możliwości w tej dziedzinie do granic ;-)
Oprócz wspólnego spania i, dawno nie widzianych przytulanek, wróciły też zapasiki - rano i wieczorem.
Ale dziś tylko o pejzażu sennym:

Przy okazji serdecznie dziękuję Krysi z bloga Klub Kota Jasna 8 za taki ciepły post o naszym stadku :-)))

Jest nam wszystkim bardzo miło, a kotki przesyłają mruczando :-)

Pudełkowe szaleństwa

2011-11-19T10:33:00.000+01:00

Podpatrując zaprzyjaźnione blogi, postanowiliśmy urozmaicić życie naszym bożkom i utrudnić sobie ;-) Dostarczyliśmy im pudełek do zabawy - czy ulubioną czynnością Waszych kotów, jeśli chodzi o pudełko, jest rozgryzanie go na milion części?????
No, ale co tam, raz się żyje, mogę posprzątać, za to one maja przednią zabawę :-)

Na deser zapraszam na kolejny filmik i jak zwykle przypominam o włączeniu dźwięku :-)

Trójkąt Bermudzki

2011-11-16T16:33:00.007+01:00

Dawno się nie odzywałam, ale jakoś humor ostatnio nie dopisuje :-(
Na szczęście są kociaste, które dwoją się i troją, coby go poprawić ;-)
Laserek odmienił Rysię zupełnie - niczym pocałunek księcia śpiącą królewnę. Teraz to nie ten sam kot - biega, penetruje, przychodzi na wołanie (czasem nawet przybiega), czasem się łasi do Gacków, a czasem je goni i atakuje - po prostu normalny kot :-))) Bardzo mnie to cieszy - po tylu tygodniach takiej "kociej depresji", Rysia odzyskała radość życia. Ostatnia kontrola u weta była w ubiegły poniedziałek, kociczka została wychwalona, zaszczepiona na wirusówki i wreszcie mamy spokój z wizytami. Muszę tu oddać wielki honor dla weterynarza, który brał od nas pieniądze tylko za leki, a za swoją pracę ani złotówki. Myślę, że gdyby nie to - nie dalibyśmy rady pomóc tej kociczce. Taki wet to skarb :-)
Rysia też bardzo wyładniała - to już nie ten sam mały wypłosz, tylko piękna filigranowa koteczka :-)
A teraz czas już na rezentację moich trzech skarbów.

Znudzony Gacek mówi mi: "Może byś mnie wyprała?":

Albo opala się na solarium:

A tu wspomniany wcześniej Trójkąt Bermudzki:

Kocia, która tylko czeka, żeby obskubać biednego fiołka:

Urokliwy pyszczek:

Kocia wyjadająca z miski Rysi (kradzione najlepiej smakuje):

Rysia na swoim ulubionym kaloryferku:

Dueciki:

Gacek - sfinksik:

Przemykająca Rysia:

I jeszcze mała porcja Gacusia:

Kocie filmiki

2011-11-06T13:00:00.000+01:00

Witam wszystkich po krótkiej przerwie. Jakoś taki depresyjny tydzień mam za sobą, a do przekazania właśnie na odwrót - lepsze wieści. Rysia zaczyna przypominać zachowaniem kota - ożywiła się, a tym co ją rozruszało jest laserek :-))) Zaczęła biegać, polować, bawić się, a nawet .... tadam tadam ... lizała Gacka po głowie :-))))
Wyobraźcie sobie, że nawet zaczęła atakować moje Gacki!!! Najbardziej Kocię, ale do czasu - Kocia najpierw się bała, uciekała na górę, schodziła Rysiczce z drogi - do dziś. Dziś miarka się przebrała - Kocia wyprowadziła dwa ciosy proste i spacyfikowała tym sposobem małą Rysię. Agresorka nabrała dużego respektu do większego kota i przeniosła się z atakami na Gacusia - a on, chociaż duży - jest tak pokojowym kotkiem, że też ucieka, nie broni się, co najwyżej syczy. Mam nadzieję, że i on się w końcu przełamie i nauczy małą respektu do siebie ;-) Póki co szkoda mi go troszkę - biedny Gacuszek, taka chodząca łagodność i miłość.
Niestety - jak już oznajmiłam w komentarzach pod poprzednim postem - Rysia zaczęła podsikiwać w domu - szczególnie upodobała sobie kuchnię. Być może trzeba będzie pomyśleć o osobnej kuwecie dla niej.
Cały czas jeszcze zastanawiamy się czy nie zwrócić jej wolności. Zaraz za ogrodzeniem często widzę buszujące jej siostrę i córeczkę. Na pewno za nimi tęskni. Stodoła w której te koty sypiają jest bardzo blisko nas - może by ją wypuścić i zobaczyć czy będzie do nas wracać? Sama nie wiem, nie chciałabym zamienić jej życia w więzienie. Choć wypuszczenie jej oznaczałoby tez dla nas duże koszty - bo trzeba by ją było zaszczepić na wszystko (wirusówki - to mamy w planie, ale też białaczkę i wściekliznę). Co o tym myślicie? Czy lepiej już ją zostawić w domu i liczyć na to, że się przyzwyczai? Jak ją wzięliśmy na podwórko (na smyczy) - jedyne co chciała zrobić - to przeskoczyć ogrodzenie i uciec :-(

Kilka fotek na udokumentowanie powyższych wynurzeń:

A na koniec coś, czego dawno nie było: filmik (zobaczcie jak Rysia na nim szaleje!):

Chciałabym też przypomnieć filmik ze starego bloga, czytelnikom, którzy dołączyli niedawno:

Przypominam, żeby włączyć dźwięk :-)

Rysia z kryjówki

2011-10-28T18:46:00.000+02:00

Wchodzę dziś do pokoju, szukam Rysi, nie mogę znaleźć, aż tu nagle :

Rysia to kot ciepłolubny - nakaloryferowy ;-)

Zupa krem z dyni i koty jesienne

2011-10-25T20:44:00.000+02:00

Dziś podaję przepis na pyszną zupę krem (może być z dynią, ale niekoniecznie). Zawsze miałam problem ze zrobieniem dobrej zupy krem, ale znalazłam ostatnio przepis w gazecie i się nim podzielę :-) Przy okazji bardzo polecam tę gazetę - kupiłam ją niedawno w kiosku (choć data wydania to czerwiec), bardzo ciekawa, jeśli ktoś lubi tematykę diet i zdrowego odżywiania.

Moja modyfikacja jest taka, że daję więcej wody (bo w przeciwnym razie zupa ma konsystencję sosu) i soli oraz inne warzywa jak pietruszka czy seler.
A tu już moje wykonanie:

Na koniec koty jesienne, czyli ciepłolubne i (dawno nie widziane) znów się przytulające:

Idąc za radą Ani, podałam kotom jogurt naturalny - bardzo im posmakował:

Do tego stopnia, ze nawet Kocia z Rysią jadły razem grzecznie:

Czy ktoś orientuje się jak często można podawać taki frykas futrzakom?

Wyniki Rysi

2011-10-20T18:45:00.001+02:00

Byliśmy wczoraj u weta - badanie krwi wyszło bardzo dobrze. Nie ma żadnej cukrzycy, choroby nerek czy wątroby!!! Jestem bardzo zadowolona. Widać też było, że kotka czuje się lepiej, bo tak jak na początku dawała sobie wszystko robić, tak wczoraj walczyła jak lew z wetem, który chciał jej pobrać krew, co spowodowało pęknięcie żyłki i zalanie nas krwią. Ale koniec końców skończyło się dobrze. W poniedziałek Ryszarda (jak nazywa ją Grzesiek) dostanie ostatni antybiotykowy zastrzyk. Jedyna dolegliwość, która została to uporczywy stan zapalny w uchu. Wet powiedział, że można by jej to ucho amputować ostatecznie, ale ja bym jednak chciała tego uniknąć - szkoda kocika. No ale damy jej czas i zobaczymy jak to się dalej rozwinie. Póki co jestem bardzo zadowolona, szczególnie z tego, że nie ma jakiejś przewlekłej choroby, która by nas zmusiła do używania karm specjalistycznych ;-) wiadomo z jakiego powodu ;-)
Pozdrawiam wszystkich, którzy razem ze mną niepokoili się o Rysiczkę i dziękuję bardzo za kciuki :-)

Barszcz kiszony - na zwiększenie odporności

2011-10-19T14:02:00.003+02:00

Dziś chciałabym wszystkim polecić nasz rodzinny sposób na odporność w sezonie jesienno-zimowym, a mianowicie barszcz kiszony. Tym specyfikiem mama faszerowała mnie całe dzieciństwo, bo byłam dosyć anemicznym dzieckiem - tzw. zdechlakiem. Barszczyk, na który przepis zamieszczam poniżej, poza dobroczynnym wpływem na odporność, świetnie działa też na czerwone krwinki w przypadku anemii. Ma dość specyficzny smak i jeśli się go nigdy nie piło, trzeba się do niego przekonać - podobnie jak np. do oliwek. Grzesiek, który nigdy czegoś podobnego nie pił, na początku trochę grymasił, a teraz bardzo polubił ten smak. Jest to też nieodłączny składnik barszczu wigilijnego :-)
Potrzebujemy włoszczyznę (ilość można dowolnie modyfikować) - powiedzmy 2 marchewki, pietruszka, kawałek selera no i podstawowy składnik czyli buraki (kilka sztuk). Kroimy wszystko w plastry i wrzucamy do dużego szklanego słoja lub naczynia kamionkowego. Dodajemy kilka obranych ząbków czosnku i zalewamy letnią przegotowaną wodą (ja zalewam około 3 litrami), do tego dodajemy mniej więcej 3 łyżeczki soli i kromkę (lub skórkę) z razowego chleba. Przykrywamy wszystko gazą i odstawiamy na kilka dni (u nas to z reguły 4 dni, później barszcz zaczyna mi się psuć, ale widziałam też przepisy, w których kisi się się go dłużej) w ciepłe miejsce. Po tym czasie przecedzamy barszcz przez gazę, rozlewamy do butelek i trzymamy w lodówce, pijąc 1-2 szkl. dziennie. Polecam :-) Jedynym minusem jest to, że barszcz "lubi się" zepsuć - ma tendencję do pleśnienia, dlatego czasem lepiej zrobić mniejszą ilość i szybciej wypić, w tym czasie kisząc już sobie następny.

Smacznego :-)

PS: Barszcz trzeba przecedzać przez gazę, ponieważ zbiera się na górze taka ni to piana, ni to pleśń, ale tym nie należy się przejmować, o ile nie jest to jakaś bardzo gruba warstwa, tylko właśnie postać piany. Nie wiem jak to dokładnie opisać, ale myślę, że się zorientujecie :-) Powodzenia w kiszeniu :-)

Jesień :-)

2011-10-18T13:40:00.000+02:00

Dziś wpis złożony z jesiennych różności. Rysia miała mieć badania w sobotę, ale zapomnieliśmy, że ma być na czczo, upsss, no i jutro z nią jadę na ostatnie - mam nadzieję - badanie krwi. trochę żywsza się zrobiła, choć nieznacznie, ale przynajmniej czasem się przemieszcza pomiędzy pokojami, co nas cieszy ;-)
Zastanawiam się, czy ona nie będzie nieszczęśliwa zamknięta w domu - kot, który kilka lat żył na wolności i bez ludzi, hmmm ....
A oto i nasz mały wypłosz:

Rozkoszny Gacek:

A w weekend wybraliśmy się do lasu na spacer i - mieliśmy taka nadzieję - na grzybki. Las zachwyca kolorami o tej porze roku:

Na poniższym zdjęciu ja widzę nogę słonia, a Wy? ;-)

A tyle grzybów znaleźliśmy w czasie wyprawy:

Ale nic to, ponieważ takie oto skarby wyrosły nam na podwórku przed domem:

Dziś natomiast Rysia uświadomiła mi, że mamy zimno w domu:

Biedny futrzak musi się dogrzewać;-))))

I tak to mija jesień na naszym Podkarpaciu (żeby nie powiedzić na naszych Węgrzech ;-)))

Ulga

2011-10-11T19:56:00.001+02:00

Kochani! Tak Wam bardzo dziękuję za wsparcie i słowa otuchy!!!!!!
Właśnie wróciliśmy od weta - test na białaczkę - negatywny. Odetchnęłam z ulgą. Gackom testu już nie robiliśmy, ze względu na koszt, ale kiedyś na pewno zrobię i zaszczepię. Póki co mamy tryb bardzo oszczędnościowy ;-) Po USG i badaniu krwi, wet wykluczył nerki, wątrobę, ropomacicze, czy - tak jak pisała Basia - zapalenie otrzewnej. Rysia ma około 40 000 tys leukocytów we krwi - i to spowodowało taką panikę. W sobotę mamy jej jeszcze zbadać krew pod kątem cukrzycy. Na razie dostała bardzo silny antybiotyk i ciągle maść do uszu - w nich nie możemy się uporać ze stanem zapalnym.
Teraz ja muszę się odstresować, bo był to dla mnie bardzo ciężki dzień. Może wielu ludzi czytając to - popuka się w głowę, jak można się tak przejmować zwierzakiem, ale naprawdę takie opinie mnie nie interesują. Dla nas zwierzę to członek rodziny, a dla mnie dodatkowo - najbliżsi towarzysze życia, kiedy G jest w pracy - jestem tylko z nimi. Nie wyobrażam sobie stracić je z powodu własnego niedopatrzenia i zaniedbania.
Wiem oczywiście, że nie dotyczy to wszystkich moich blogowych przyjaciół - jestem Wam bardzo wdzięczna za wsparcie, bardzo mi pomogły Wasze uspokajające i rzeczowe komentarze i te, w których zapewnialiście, że 3macie kciuki za nasze skarby. Krysiu, Sowo, Pani Haniu, Aniu, Basiu, Pani Antonino, Amyszko, Terro - z całego serca Wam dziękuję, że byliście przez ten trudny dzień ze mną - czułam Waszą troskę i wsparcie. Przesyłam do Was wirtualnie moc uścisków i dobrych fluidów :-))))

Bardzo złe wieści

2011-10-11T11:23:00.000+02:00

Jestem przerażona, dzwoniłam do weta i podejrzewa białaczkę. Moje koty nie były na nią szczepione. Nie gryzły się z Rysią, ale zdarzało się jeść ze wspólnej miski. Czy to mogło już spowodować zarażenie? Wet mówi że tak. Tak strasznie się boję, że prawie umieram ze strachu. Nie wiem czy dziś damy radę zrobić im wszystkim testy, jak nie to jutro rano. Tak strasznie się boję, że naprawdę nie wiem co się dzieje dookoła. te futrzaki są dla mnie wszystkim :-((((((

"Upiększanie" działki i problemy z Rysią

2011-10-10T16:40:00.001+02:00

Tak jeszcze kilka dni temu wyglądało nasze podwórko:

W piątek przed domem pojawiła się hałda ;-)

A w sobotę wjechała kopara:

Teraz podwórko wygląda jak budowa autostrady:

Teraz trzeba przeczekać do opadów śniegu - możecie sobie wyobrazić jak wyglądają nasze buty po przejściu przez podwórko ;-))) Ale jak już wyrośnie nowa trawka - powinno być lepiej. Do tej pory było u nas tak nierówno, że trzeba było uważać, żeby nie złamać nogi. Mamy też dylemat - siać trawę teraz czy na wiosnę? Jeśli ktoś ma jakieś sugestie, to będziemy wdzięczni :-)

Tyle w kwestiach podwórkowych, natomiast w kocich znów nieciekawie - Rysi otworzyła się już prawie zagojona rana i znów jest dziś u weta, znowu dostała antybiotyk i maść. Ma mieć też jutro badanie krwi. Rysia niestety nie zachowuje się jak kot wracający do zdrowia - przesypia całe dnie, często wymiotuje i pije niesamowite ilości wody, co może być sygnałem o chorobie nerek :-( 3majcie proszę kciuki za naszą bidulę, tyle już wycierpiała, a ciągle nie może dojść do siebie.
Rysiczka tak jak lubi najbardziej - na moich kolanach:

Migawki z życia bożków

2011-10-06T12:31:00.000+02:00

Tak jak w tytule i bez zbędnych opisów, oto bożki futrzaste:

Najpierw bożki sypialniane ;-)

Tym razem w kokonie umościła się Kocia

Rysia jeszcze na łóżko nie wskakuje, ale do sypialni odważyła się wejść i kontemplowała widoki:

Na zdjęciu poniżej Kocia wygląda jak jakaś okrutna królowa, która jednym skinieniem wąsa wysyła poddanych na szafot - Kocia Medycejska ;-)

Kocia lubi spać w (albo raczej "na") nogach:

W ostatnim poście było dużo zdjęć Gacka, więc teraz się zrehabilitowałam i znów jest równowaga w blogu ;-)))

Ale najlepsze zostawiłam na koniec:

Nic tak futrzaków nie zbliża jak pełna miska ;-)))

Ostatni ładny dzień

2011-10-04T15:52:00.000+02:00

Rano było niezbyt pięknie, a potem się wypogodziło i trwa właśnie, podobno ostatni, piękny dzień tej jesieni. Mam nadzieję, ze akurat te prognozy się nie sprawdzą, tak kocham taką złotą i ciepłą jesień.
W domu wszystko układa się pomyślnie - prawie skończyły się syki, koty całują się noskami, Rysia rozbroiła Gacki swoją łagodnością i uległością. Martwi mnie jednak jej bierność, najchętniej całymi dniami by spała, czasem siedzi w oknie, rzadko robi sobie króciutkie spacerki po salonie. Miała tez 2 "wpadki kuwetowe", ale póki co wszystko wróciło do normy. Mała chyba trochę boi się krytej kuwety i póki co tylko sika tam, a bobki robi do miski, do której nasypaliśmy jej żwirku. Ale muszę powiedzieć, że dumna jestem z Gacusiów, że tak pięknie przyjęły nowego domownika, żadnej agresji z ich strony nie zaobserwowałam, nawet pozwalają jej wyjadać im mokre z miski, a to już jest coś ;-)))
Rysia ładnieje - niezaprzeczalny fakt, przede wszystkim odrasta jej sierść na pyszczku, co nas cieszy, bo wet mówił, że nie jest to takie pewne. Ugryzienie ładnie się goi, uszko też już coraz ładniejsze, choć nie jest pewne czy mała na nie słyszy, bo miała je mocno przegryzione w środku. Ale, co będę pisać, zobaczcie sami:

Rysia jest strasznie miziasta, ożywia się w zasadzie tylko wtedy gdy podejdzie się do niej, ach jaka jest wtedy zadowolona, mruczy, ociera się, wygina i podstawia do głaskania. Nie przepada natomiast za braniem na ręce, czyli wg nazewnictwa Pana Wu - nie jest naręczna ;-)
A poniżej Gacki:

Gacek długokończynny ;-)

Najdroższa łapeczka:

Gacek wcielenie szatana (może biskup Mering napisze w tej sprawie petycję do rządu i prezydenta, aby znieść internet ;-) :

I wcielenie łagodności:

Niewyraźne zdjęcie Koci, ale bardzo mi się podoba:

No i futra baraszkujące na podwórku:

Z moich obserwacji wynika, że nieważne ile by miały futra przestrzeni, i tak zawsze zmaterializują się przy ogrodzeniu, kombinując jak by tu uciec:

Pozdrawiam wszystkich czytaczy słonecznie i dziękuję za trzymanie kciuków za Rysiczkę. Stwierdzam, że my kociarze rośniemy w siłę. Coraz nas więcej, a jeden zaraża chęcią niesienia pomocy kotom drugiego. Coraz więcej nas angażuje się w pomaganie i ratowanie kocich żyć. To naprawdę wspaniałe!!! Dziękuję Wam za to kochani :-))))

A tym razem się lenił

2011-09-30T18:38:00.000+02:00

Pamiętacie jaki Gacek był kiedyś uczynny w kwestiach pomocy w kuchni? Jak udzielał się przy kiszeniu ogórków? ( można sobie o tym przypomnieć tu). Koniec z tym. Oburzył się, że opisałam to na blogu, powiedział mi, że psuję mu męską reputację, pozbawienie nabiału mi wypomniał i obrażony stwierdził, że w babskie kuchenne sprawy mieszał się nie będzie. Myślałam, że to tylko blef, ale gdzie tam, przy marynowaniu papryki ani ogonem nie kiwnął.

Ludzie pracują, a w tym czasie kot się byczy:

Ach, ta męska ambicja ;-)

Poza tym koty syczą na Rysię, ale też i powoli akceptują. Gacek właściwie już nawet przestał syczeć, jeszcze Koci się to zdarza, dlatego też ten widok dziś mnie rozczulił:

Z Rysią byliśmy znów u weta, nawet miała USG, bo obawialiśmy się, że jest w ciąży, ale póki co nie jest ;-) Wet jest super i traktuje nas bardzo ulgowo, za całą wizytę zapłaciliśmy 10 zł. (w tym tabletka na odrobaczenie), człowiek z wielkim sercem dla zwierząt, sam pomagający bezdomnym kociakom.

Rysia

2011-09-27T19:36:00.001+02:00

No i stało się, choć podstawowy warunek - czyli znalezienie przeze mnie pracy - nie został spełniony - dokociliśmy się. Niby w planach jest tylko tymczasowanie, ale pożyjemy, zobaczymy ;-)
Jakiś czas temu "wpadł nam w ręce" futrzaczek w potrzebie. W dużej potrzebie. No i co było robić, zwłaszcza mając takie pozytywne przykłady jak Pan Wu i Jana, Ewa, Jasna, Jaguś, Sabinka, Abigail, Basia, Ania, Mika, Pani Hania i wiele innych :-))) Kicia, którą nazwaliśmy Rysia jest bardzo grzeczna, nieśmiała, ale nie taka dzika jak moje dwa kotki, nie boi się ludzi, Gackom schodzi z drogi. Bardzo cierpliwa u weterynarza, spokojnie znosi najbardziej nieprzyjemne zabiegi. Taki kotek to skarb. Ciekawe czy znajdziemy jej ludzia, który chciałby ją pokochać.
Na razie Rysia jeszcze nie jest taką kocią pięknością jak moje "starszaki", potrzebuje regularnych dobrych posiłków i opieki, ale za parę miesięcy myślę, że dorówna Gackom w urodzie. Oto Rysia dziś:

Kicia oprócz już wymienionych zalet ma także inne - np. jest bardzo mądra i szybko się uczy - jak ją wzięliśmy - nie umiała się załatwiać do kuwety, wystarczyły dwa dni i już wie co to żwirek :-) Tak samo z drapaniem - raz zaczęła drapać w narożnik, więc przeniosłam ją na drapak i teraz już sama biega tam "za potrzebą". W ogóle nie bryka i nic nie niszczy. Siedzi sobie w oknie, na narożniku, na parapecie lub pod szafką i patrzy na nas z wdzięcznością. Kochana kicia :-)

Książki mają wygodniej

2011-09-20T13:52:00.001+02:00

Przy okazji ostatniego pobytu u rodziców, odwiedziliśmy nasz ulubiony sklepik z używanymi meblami i znów "upolowaliśmy" niezłą okazję. Nareszcie moje książki przestały się "wylewać" z półek i większość znalazła już swoje miejsce w salonie. Resztka najrzadziej używanych jest na górze. Nasze nowe nabytki to -
mały regał na książki - idealny pod nasz skos i podobna szafka:

I "bardzo pasujące do całości" ;-) stare biblioteczki:

Ale cieszę się bardzo, bo wreszcie prawie wszystkie książki mam pod ręką w salonie i nie muszę biegać po schodach jak coś potrzebuję i wyszukiwać w pudłach :-) A przy okazji układania książek na półkach można mieć niezłą zabawę - ja np. ułożyłam obok siebie Sienkiewicza i "uwielbiającego go" Witkacego. Taka mała złośliwość. Mam nadzieję, że Witkacy nie będzie się za to na mnie mścił zza grobu ;-)

Poza tym pochłaniają nas ostatnio kocie sprawy w stylu Pana Wu, Ewung, Jasnej czy Sabinki, ale z pewnych względów nie mogę na razie podać szczegółów, proszę tylko o 3manie kciuków.
Pozdrawiam wszystkich :-)

Jarosław - moje miasto cz. 4

2011-09-16T18:20:00.000+02:00

Przy okazji wizyty u rodziców, wpadliśmy do miasta, z którego niedawno się wyprowadzili. Taka "podróż sentymentalna" - miejsce, w którym mieszkałam przez pierwsze 19 lat życia i w którym dziś jestem tak rzadko. Połaziliśmy z Grześkiem po parku, gdzie brykałam jako mały szkrab i po kilku ukochanych uliczkach - z pięknymi domkami pamiętającymi dwudziestolecie międzywojenne. Zazdroszczę ludziom, którzy rodzą się i mieszkają całe życie w jednym miejscu - w chwilach gdy odwiedzam swoje miasto, czuję się wyrwana z niego z korzeniami, choć wiem, że w dzisiejszej sytuacji, doświadcza tego wielu ludzi. Poniżej mały wycinek moich miejsc w Jarosławiu:

Jak byłam młodsza marzyłam, że zamieszkam w domu poniżej. Niedawno został sprzedany i jest teraz w remoncie. Czy ktoś potrafi odczytać napis w nieznanym mi języku na elewacji?

Weekend kotów i ludzi - cz.3

2011-09-13T21:44:00.000+02:00

Kocie przygody już opisałam, więc jeszcze fotorelacja ze słonecznej wrześniowej niedzieli (będzie jak znalazł, żeby się pocieszać w zimne deszczowe dni ;-). Wszystkie fotki z ogrodu rodziców:

Widok na okoliczne pola:

A ja jak zwykle wypatrzyłam ...

... żabkę :

I przegląd pokoleniowy na koniec:

A po piknikowaniu czas na dobrą kawę, nawet ja, która nie piję kawy, się skusiłam:

To był bardzo udany weekend ;-)
Zapraszam na część czwartą - ostatnią :-)

Gospodyni Lusia - cz.2

2011-09-12T21:15:00.000+02:00

A teraz 2 część, w której pokażę jak się ma ex świerzbik, czyli Lusia.
Na pierwszy ogień fotki z Lusią w kocim niebie - czyli wśród papierów z rozpakowywanych naczyń:

Lusiak w swoim salonie:

Lusiowe łapki:

I wąsiki:

I cały szkrab:

Kot w swojej kuchni:

I na swoim podwórku:

W budzie psa, którego nie ma:

Lusik ze swoimi ludźmi:

Pełna swoboda:

Jak widać - luz blues! Lusia wygrała los na loterii wchodząc do samochodu mojego kuzyna. W imieniu kota - dzięki Jacek :-)

Gacki w gościach cz. 1

2011-09-11T22:20:00.001+02:00

Ten weekend spędziliśmy w nowym domku rodziców razem z naszymi futrzakami. Ach co się działo - jak śpiewał Młynarski. Koty przeżyły stres, a że ogólnie one "lubią się bać", wrażeń miały co niemiara. Najpierw długa jazda - stres, potem nowy dom (stare mieszkanie rodziców już znały i miały tam swoje kryjówki) - stres, w tym domu Lusia - stres. Nie jest łatwe życie futrzaka ;-)))
Już w czasie jazdy darły się niesamowicie, ale fakt, że zostały stłoczone w jednym transporterze i mogło im być ciasno. Tak narzekałam na to, że Grzesiek zatrzymał się przy drodze, gdzie było stoisko z wyrobami wiklinowymi i zakupiliśmy dużo większy transporter. Po przyjeździe - wypuściliśmy koty, a tu , o kurka, to ten mały świerzb!!!!! Gacki rozbiegły się po domu, szukając miejsca do schowania się. Nie mogły znaleźć i zaczęły miauczeć przeraźliwie, więc mama otworzyła im szafę, w której lubiły się zawsze chować. A tu niemiła niespodzianka - bo Lusia od razu za moimi Gackami bach do szafy ;-) Ale generalnie nie było tak najgorzej - nawet szybko się oswoiły, nie obeszło się oczywiście bez syków i paców, z których Luśka nic sobie nie robiła. Moje futra szybko obczaiły też schowek w wersalce i na meblach (tam akurat Lusia jeszcze nie da rady wskoczyć). Kociasta gospodyni była zachwycona przyjazdem starszych kuzynów - ale miała raj uganiając się za nimi po domu!
Dziś zamieszczam zdjęcia moich bożków, a na oglądanie najmniejszego bożka w rodzinie zapraszam w najbliższych dniach :-)
Kocia próbująca znaleźć schronienie w meblach u babci w pokoju:

Gacek przemierzający babcine łóżko:

Kocia natomiast, jak to ona - księżniczka na wysokościach - znalazła sobie kryjówkę najwyższą z możliwych - u taty w pokoju na jego kolekcji starych odbiorników radiowych:

Gacek lubił siedzieć na wycieraczkach (mamy w domu takie same - chyba mu to przypominało jego miejsca), a Lusia zawsze w pobliżu starszego kuzyna:

Widać na zdjęciu brzozowy pniak, który ma służyć Luśce za drapak. Póki co mała woli drapać w wersalkę ;-)

Najlepiej Gacuś czuł się w kuchni, na stołeczku, robiąc maślane oczy do "dziadka" i czekając na kawałki szynki:

Kocia z rzadka schodziła "na niskości":

Gacek sfinksikuje w salonie:

Jak widać przedpokój ciągle czeka na remont.

A poniżej nasz nowy transporter, w którym oczywiście zmaterializowała się Lusia:

W ogóle Lusia miała istny raj wraz z naszym przyjazdem. Już kiedyś pisałam, że moje futra ze stresu przestają jeść. No i oczywiście teraz było tak samo. Wyciągam suchą karmę - podstawiam moim pod nos - nie będą jeść. A kto je? Lusia. Daję im mokre, zamykam w osobnym pomieszczeniu, żeby miały spokój - nie będą jeść. A kto zje obydwie porcje? Lusia oczywiście! Potem co 15 min biegała do kuwety - chyba się przejadła ;-)))

Najgorszy z całego wyjazdu był powrót - Kocia tak darła japkę, że ja się zaczęłam już bardzo stresować, ale jakoś zajechaliśmy. Pomagała jej moja ręka wsadzona przez kratkę do transportera ;-) Po przyjeździe koty odżyły - leżakują sobie z nami w salonie zrelaksowane i zadowolone. Nie ma jak w domu :-))))

Prosimy nie regulować odbiorników - ciąg dalszy nastąpi.

Piknik na starych śmieciach

2011-09-06T12:23:00.000+02:00

W niedzielę pogoda była u nas tak cudna, że grzechem byłoby to zmarnować siedząc w domu. Wybraliśmy się zatem na piknik do naszej starej wioski. Było cudownie! Ciągle nie mogę przestać tęsknić za tą miejscowością, a dlaczego - zobaczcie sami:

Poniżej droga prowadząca z pól na podwórko domu, który wynajmowaliśmy przez ostatnie lata (bardzo lubiłam ją kosić;-) :

A tu masakra - w polach deweloper kupił działkę i chce na niej postawić 9 domów, wśród takiej cudnej dziczy - ma wyrosnąć mini osiedle, koszmar! :

Upolowaliśmy motyla (Gacuś byłby niepocieszony, gdyby się dowiedział):

... i jaszczurkę:

Nasze miejsce piknikowania, nawet się poopalaliśmy:

Pospacerowaliśmy starymi trasami:

A na koniec zostawiłam ciekawe brzózki, stojące niczym "dwa nagie miecze":

Ta miejscowość to dla mnie jedno z najmagiczniejszych miejsc na świecie :-)

Koty w równowadze i żyrandol

2011-09-04T13:17:00.000+02:00

I znów zapanowała równowaga w naszym kocio-ludzkim domku: 2 ludziów i 2 futra. Choć, jak pisała Jana, liczba trzy - jeśli chodzi o koty - bardzo mi się podoba :-) 3majcie kciuki, jak znajdę w końcu pracę, to się dokocimy ;-)))
W piątek odwieźliśmy Lusię do rodziców - wszyscy (poza mną) bardzo się z tego ucieszyli, choć między kotami w ostatnich dniach panowała już pewna zażyłość, zwłaszcza Lusia i Gacek szybko się dogadali. Malucha oddaliśmy zdrowego, podkarmionego i brykającego, a jako wyprawkę zawieźliśmy rodzicom krytą kuwetę :-) czyli najważniejszy mebel posiadacza kota. Lusia jest rozpieszczana i kochana i ma być kotkiem domowym (!) co mnie bardzo cieszy.

Przy okazji piątkowego pobytu u rodziców, odwiedziliśmy skład mebli używanych, gdzie za naprawdę śmieszne pieniądze kupiliśmy piękny żyrandol do salonu, a przy okazji jego montowania, Grzesiek odszukał rozetkę, która oczekiwała od dawna na powieszenie. Wszystko razem prezentuje się tak:

... i bardzo nam się podoba :-)

A teraz kilka scenek z futrzastego niedzielnego poranka. Gacek z prędkością światła wyczuwa kiedy w okolicy pojawia się szynka:

Od razu zamienia się w kota w butach:

Kocia nigdy nie żebrze, tylko stoi z boku i patrzy oczami kota ze Szreka:

Ponieważ u nas koty mają zakaz wejścia na blaty i stół, Gacek stwierdził, że lepszy punkt obserwacyjny będzie miał na lodówce:

"Ach, co to za pyszności i dlaczego nie dla mnie":

A w tym czasie Kocia bawiła się na swoim ulubionym dywaniku:

Tam też wykonała swoją poranną toaletę:

A na koniec po śniadanku, ponaglani Gackowym terrorem, wyszliśmy całą rodzinką na podwórko:

Niestety Gacek był niegrzeczny i 2 razy uciekł pod ogrodzeniem do sąsiadek, wrrrr!

Miłej niedzieli :-)

Lusia wariuje

2011-08-30T13:18:00.001+02:00

W ubiegły piątek Lusia była ostatni raz u weta. Uszka ma w porządku, została zaszczepiona i wreszcie zaznała wolności w domu. Wypuszczona ze swojego "więzienia" oszalała - myślałam, że mi dom rozniesie w posadach. Moje dwa starszaki były bardzo biedne. Kocia od razu nawiała na górę, ale Gacek twardo odpierał ataki małego wojowniczego kota ninja. Dziś sytuacja już wygląda lepiej - maluch nadal szaleje, ale futra już jakoś sobie z nią radzą. Kocia ewidentnie za nią nie przepada i gdy Luśka się zbliża do niej, to po prostu na nią warczy. Poza tym siedzi z nami na dole ale w bezpiecznym miejscu - na meblach w kuchni ;-) A Gacek jak to Gacek - ma cierpliwość do czasu - jak go mała bardzo wkurzy to uruchamia (wg nomenklatury Przemka od Bazyla) łapoczyny :-)
Parę fotek na udokumentowanie sytuacji (choć zrobienie zdjęcia takiemu ruchliwemu stworzeniu jest nie lada wyczynem, więc i jakość ich jest marna).
Lusia skradająca się:

Gacek czujny:

Sekunda po ataku:

Kocia bardzo niezadowolona:

Uwaga smerfy, zbliża się niebezpieczeństwo, kryjcie się, to ... Lusia:

Jaaaa???

Trójkąt Bermudzki:

Kot szaflikowy:

Kocia bezpieczna na meblach:

Kogo by tu teraz ? Entliczek, pentliczek ;-)

Lusia "samo zło":

"Pora nauczyć tego świerzba respektu dla starszych" :

Ja nikogo się nie boję, choćby niedźwiedź to dostoję:

Kurka wodna, znów nie wiem z której strony to małe nadbiegnie:

Ja mam dość, zmywam się stąd:

Zemszczę się na tym łaciatym, ale najpierw potrenuję gryzienie na narożniku:

Łaciaty już niedługo się przekona, że ja nigdy nie odpoczywam, Lusia zawsze w gotowości:

Na nic chowanie się pod krzesłem, wszędzie cię dopadnę wielkokocie:

I raz i dwa:

A gdzie ta duża nerwowa kocica? Chcę się bawiiiić!

Ach jak ja kocham gryźć firanki:

I człowieka też ma się rozumieć:

Najbardziej mi smakują palce, mniam mniam:

I jeszcze moja śliczna podusia na sam koniec:

Kot co pochłania książki

2011-08-23T12:19:00.002+02:00

Dziś wrzucam kilka fotek moich futrzaków. Wcześniej parę słów o Lusi - świerzb się goi, mieliśmy z nią dziś jechać do kontroli, ale Grześkowi wypadła delegacja, więc jeszcze jeden dzień kociczka musi posiedzieć zamknięta. Straszny z niej brykus - mały diabeł tasmański, roznosi nam pokój na strzępy ;-) Ale czasem jak już się uspokoi - lubi ułożyć mi się na szyi i lizać mnie w ucho :-)
A moje dwa dostojne starszaki podchodzą do drzwi i przez dziurkę pomiędzy drzwiami a progiem syczą na malucha, który nic sobie z tego nie robi :-)

Co porabiają czasem moje olbrzymy:

A teraz kot pochłaniający literaturę ;-) Już pokazywałam kiedyś jak to Kocia uwielbia się wylegiwać na regale na książkach. Zaczynała od niższych półek, a ostatnio wskakuje coraz wyżej:

Nawet łapą wyciąga sobie "wybraną pozycję":

No i pochłania te książki:

Na koniec fotka marnej jakości - zrobiona rano komórką w sypialni przy zaciągniętych zasłonach:

Ma ta moja Kocia dziwne upodobania ;-)

Pozdrawiam wszystkich czytelników bloga i Wasze futerka :-)

Izolacja

2011-08-17T19:44:00.001+02:00

Piszę dziś tak szybciutko i bez fotek. Lusia ma straszny świerzb i musi być izolowana od naszych futer. Z Kocią nie byłoby problemu, bo i tak siedzi na górze i nie raczy nas zaszczycać swoją obecnością, ale Gacek, jak to już kiedyś pisałam, jest ciągle na dole z miną mówiącą: "tego człowieka nie dam sobie odebrać!". Warczący pies, czy atakujący koci szkrab, Gacek wszystko zniesie, żeby tylko być ze mną :-)
Mam nadzieję, że się nie zaraził od Lusi. Natomiast biedny maluszek od wczoraj jest zamknięty w pokoju i nie za dobrze to znosi. Płacze pod drzwiami, choć tak często jak tylko mogę, przychodzę do niej, głaszczę ją i staram się z nią pobawić. A niestety potrwa to jeszcze trochę, bo za 2 dni kolejna wizyta u weta i kolejne czyszczenie uszek i nie wiadomo czy na tym się zakończy. Grzesiek, który z nią jeździ mówi, że była bardzo grzeczna u weterynarza, choć pod koniec już ją bolało.
Taki z niej przekochany stwór malutki :-) Boję się bardzo o nią i mam zamiar namawiać rodziców, żeby jej nie wypuszczali, bo chcą żeby była kotem wychodzącym. A ja bym chciała, żeby była domowym. Może coś się uda wperswadować tym moim Starszakom.
Natomiast wczoraj zanim nastąpiła izolacja - Mała uwzięła się na Gacka, zaczepiała go, chciała się bawić, polowała na jego ogon, a Gacek tylko zwiewał i syczał na przemian. No i troszkę zazdrosny był gdy siedziała mi na kolanach. Ale staram się tez wynagradzać mu tą sytuację i miziam go bez przerwy :-)
3majcie kciuki za naszego zaświerzbionego malca i za resztę domowników (w tym nas) cobyśmy się nie pozarażali tym paskudztwem.

Nowa sukienka, nowy dom i nowy kot

2011-08-15T21:28:00.003+02:00

Zapraszam dziś na długi wpis, bo i tematów się nazbierało. Po pierwsze primo, jak mawia Ferdynand K., ukończyłam kolejny dziewiarski wyrób. Jest to sukienka na drutach na okrągło , bezszwowo, od dołu. Męczyłam się z nią około 1,5 miesiąca, włóczka to cieniutka bawełna Virginia, druty okrągłe 2,5:

Namęczyłam się z nią na tych cieniutkich drutach, ale jestem zadowolona z efektu. Jakieś tam drobne błędy teraz widzę i niby mogłabym kawałek spruć i poprawić, ale już mi się nie chce ;-) A chodzi o to, że za głębokie wcięcie na pachy zrobiłam, ale sama sobie wymyślałam ten projekt, więc i błąd się mógł przytrafić.

To była pierwsza nowość. Teraz czas na drugą: moi rodzice zapatrzyli się na nas i postanowili zamienić miasto na wieś. Zrobili to w tempie ekspresowym - na początku roku padł pomysł szukania domu, a dziś od dwóch dni już w domu mieszkają. Zamienili mieszkanie w mieście w bloku na domek na wsi. Jeszcze są w trakcie remontu i przeprowadzki, ale już na swoim! Te piękne ogrodowe pejzaże na zdjęciach powyżej to właśnie nowa działka rodziców. A oto ich "rezydencja":

Tak jak już napisałam - w środku panuje ciągle zamęt przeprowadzkowo-remontowy, więc wrzucam tylko fotki perełek, wypatrzonych przez mamę w sklepie z używanymi meblami:

... a także zdjęcie cudnej podłogi - już wycyklinowanej i polakierowanej:

A na koniec największa rewolucja czyli nowy kot :-)

W zeszłym tygodniu kuzyn jechał do rodziców pomagać przy remoncie, zatrzymał się na stacji benzynowej, a wtedy do auta wpakowała mu się malusia, zabiedzona kociczka. Kuzyn stwierdził: "nie mogłem jej nie zabrać" i przywiózł mamie, która od jakiegoś czasu zastanawiała się czy nie "zaopatrzyć się" w kota. A ponieważ u nich jest ciągle jeszcze dużo zamieszania dziś przywieźliśmy małą Lusię (bo tak ją nazwali) do nas na tydzień lub dwa, żeby mogli sobie w tym czasie wszystko spokojnie pourządzać. Przy okazji zabierzemy jutro małą do weta na badania, odrobaczanie i szczepienie. Jak możecie sobie wyobrazić mamy w domu rewolucję październikową. Malutka jest przeurocza, straszny z niej pieszczoch, jest przy tym ogromnie ufna i bardzo lubi ludzi. Jest też wulkanem energii i strasznie bryka, jak to mały kotek. Natomiast nasze dwa starszaki, które zawsze były dla mnie takie malutkie - nagle zrobiły się olbrzymami :-) No i boją się tego małego żywego sreberka. Kocia zwiała na górę, osyczawszy (fajny imiesłów) przedtem Małą kilka razy, Gacek jest z nami na dole, ale Lusia ciągle go zaczepia i chce się bawić, a on syczy i paca ją łapką. Oj, czeka nas ciężki tydzień. Ale wiem też, że jak ją będę oddawać, to będzie mi baaardzo smutno, nie da się nie pokochać tego małego bąka :-)
Fotki u rodziców:

A tu już u nas w naszym kocio-ludzkim domeczku:

Tym sposobem staliśmy się domem bardzo tymczasowym dla Lusi. A zanim ją wzięliśmy do auta (przeleżała całą godzinną jazdę na moich kolanach) Grzesiek wymógł na mnie obietnicę, że ją zwrócę, nawet żądał takiego oświadczenia na piśmie ;-) Ale ja przezornie nic nie podpisywałam ;-)
Pozdrawiam wszystkich serdecznie i wracam do mojego zwierzyńca :-)

Co by było gdyby ...

2011-08-12T17:36:00.001+02:00

To pytanie zadaliśmy sobie kilka dni temu w temacie domowym. Już wyjaśniam "osochozi" ;-) Zanim znaleźliśmy ten domek, przez kilka lat szukaliśmy domu dla siebie, dokładnie to od 2006 r., Na początku mieszkaliśmy w Krakowie, więc przyjeżdżaliśmy w te rejony na weekendy, na urlopy etc. i jeździliśmy po okolicy. Chcieliśmy dom tak max 20 - 25 km od Rzeszowa, nieważne z której strony, ale najbardziej podobała nam się wtedy strona południowa. I właśnie tam znaleźliśmy w różnych okresach 3 domy, z których na każdy się zdecydowaliśmy, ale zawsze coś stanęło na przeszkodzie. W jednym rodzina nie mogła się dogadać w kwestii podatku od sprzedaży, w drugim ktoś nas ubiegł, a trzeci to ciekawa historia, bo stał pusty, a jak znaleźliśmy właściciela to oznajmił nam że ten dom jest przeklęty, że tam się lała krew i inne dziwne historie! Ale nie to nas zniechęciło, a fatalny stan domu i nieuregulowane kwestie własności. Oprócz tych 3 domów były i inne, przez te lata nazbierało się tego trochę, jeden już prawie był nasz, formalności były, że się tak wyrażę, daleko posunięte ;-), jeszcze tylko czegoś tam brakowało i - nie wchodząc w szczegóły, transakcja nie doszła do skutku. Aż w końcu w tamtym roku trafiła się nasza "makabryłka", z której jesteśmy najbardziej zadowoleni.

A teraz fotki z wyprawy i zobaczcie sami, dlaczego na początku tak bardzo zakochaliśmy się w południowej stronie Rzeszowa:

Teraz mieszkamy z całkowicie płaskiej strony miasta, i jesteśmy bardzo zadowoleni - płasko oznacza brak problemów z dojazdami w zimie, brak korków takich jak na tych pd krętych drogach, ale czasem coś w nas tęskni za tą górzystą stroną w której już prawie - kilka lat temu mielibyśmy swoje miejsce, i zastanawiamy się wtedy "co by było gdyby"?

A na koniec zdjęcia domków sprzed 4-5 lat - wtedy gdy je wynaleźliśmy:

I ostatni "dom przeklęty":

Z tej "świętej trójcy", dwa pierwsze domki zostały zakupione i są w trakcie remontów, a ostatni - stoi jak stał i czeka aż jego dni się dopełnią ;-)

Różności domkowe i Kocia Języczkowa

2011-08-08T13:04:00.000+02:00

Leniwie płynie nam czas Grześkowego urlopu. Trochę nadganiamy remontowo, trochę odpoczywamy. Futra nam asystują we wszelkich czynnościach, nawet podczas buszowania w necie:

Gdy G malował łazienkę, one pilnowały żeby nikt nie ukradł naszych łazienkowych pierdułek:

A Kocia sprawdzała czy mycie się na zasłonce prysznicowej jest takie praktyczne jak sądzą "duzi" :

Gdzieś w międzyczasie G odważył się pójść do lasu (mimo plagi egipskiej komarów) i coś niecoś przyniósł:

Byliśmy tez na weselu w pięknym Krasiczynie, pod Przemyślem:

A na koniec zostawiłam deser, czyli Kocię Języczkową - jak w tytule:

Za to Gacek znudzony fotografowaniem i zachwytami nad Kocią, ziewał z nudów (rozłożony na moim pudełku z przyborami dziewiarskimi :-)

Pozdrawiam i do zobaczenia :-)

Koty zzamoskitierowe

2011-07-30T11:16:00.000+02:00

Wczoraj zwinęłam towarzystwo z podwórka, bo chciałam wykosić działkę. Obydwa futra były bardzo niezadowolone z takiego obrotu spraw i oznajmiały to (zwłaszcza Gacek) głośnym i jęczącym miaukiem na całą okolicę ;-)

Mol - znaczy kot - książkowy

2011-07-29T13:12:00.000+02:00

Opisałam i pokazywałam już kiedyś na blogu zamiłowanie moich futrzastych do książek. Dziś ciąg dalszy - Kocia książkowa:

Na książkowym blogu prezentowałam kiedyś opowiadanie z czytanki podstawówkowej pt.: "Zielonookie diablątko", ta nazwa wydaje mi się tu akuratna:

A z innej beczki - piekliśmy wczoraj placka na niedzielę. Tak, właśnie wczoraj, bo sekretem tego niepozornego placka jest ciasto - które im dłużej stoi tym lepsze (oczywiście w granicach rozsądku, po roku stania byłoby pewnie mniej zjadliwe ;-)

Zamieściłam to niecodzienne wydarzenie na blogu, ponieważ ja bardzo rzadko piekę ciasta (zwykle 2 razy do roku na święta, albo i rzadziej), zdecydowanie bardzie wolę gotowanie. A tym przepisem chcę się podzielić z chętnymi, bo nam bardzo przypadł do gustu i nie jest jakoś specjalnie trudny w robocie. Pierwszy raz zrobiłam to ciasto właśnie na ostatnie zimowe święta (jest na blogu - wpis z 30 grudnia). Przepis pochodzi z gazetki "Wigilia i Święta Bożego Narodzenia" wydanej przez Lamar w 2008 r.

Ciasto wiśniowe (równie dobrze można zastąpić wiśnie innymi owocami)

Składniki: 2,5 szkl mąki, 2 i 1/3 szkl cukru (ja daję dużo mniej, bo wg nas placek wcześniej był za słodki), 1,5 kostki masła, 5 jajek, 1 żółtko, 1 szkl mleka, 1 słoik (700 ml) wiśni, 1 laska wanilii (ciężko gdzieś wyszukać, więc zastępuję 2 łyżeczkami cukru waniliowego), 2 łyżeczki proszku do pieczenia, 1 tabliczka białej i 1 gorzkiej czekolady

Wykonanie: 3 łyżki cukru podrumienić na suchej patelni. Stale mieszając wlać mleko i zagotować. Utrzeć 2 jajka, żółtko, 3 łyżki cukru, wanilię i dodać do mleka. Ucierać na krem na małym ogniu, nie dopuszczając do zagotowania.
Masło utrzeć z resztą cukru (tu przydaje się facet!), dodać pozostałe jajka. Mąkę wymieszać z proszkiem do pieczenia i połączyć z masą karmelową i jajeczną. Wiśnie osączyć na sicie i dodać do ciasta. Formę wyłożyć papierem do pieczenia. Wyłożyć ciasto i piec 70 min w temperaturze 190 st. (uwaga! nam wystarczyło 50 min. - trzeba sprawdzać, żeby nie spalić). Wyjąć i ostudzić. W osobnych rondelkach rozpuścić czekolady. Ciasto pokryć najpierw białą, a potem czarną czekoladą, tworząc widelcem fantazyjne pasy.
Smacznego!

Opowieść o tym jak Gacek ogórki kisił

2011-07-26T20:55:00.000+02:00

Wczoraj zabraliśmy się za kiszenie i marynowanie ogórków. Gacek od razu postanowił zostać "pomocnikiem kucharza":

Od razu zmaterializował się w szafliku (musiał sprawdzić czy ogórasom będzie tam wygodnie ;-)

Sprawdzał też jakość "materiału":

..."rejtanował":

Kontrolował staranność mycia ogórków:

A na koniec zmęczył się ciężką robotą i zasnął snem sprawiedliwego:

W tym czasie kocia arystokratka leżała w salonie i, cóż, niestety, muszę odsłonić jej niecne poglądy - hajlowała ;-)

A to niecały jeszcze efekt gackowych wysiłków:

Spacer

2011-07-25T22:35:00.000+02:00

Pogoda nas nie rozpieszcza ostatnio, ale nic nam nie straszne od kiedy zaopatrzyliśmy się w kalosze - mała rzecz, a bardzo cieszy, możemy teraz wędrować naszymi ulubionymi dziczyznami bez obaw o buty i katar :-)
A poniżej przedstawiam fotorelację z naszych wypraw w dzicz:

Na spacerze spotkaliśmy się z tatą Bocianem, który właśnie szukał kolacji dla swojej rodzinki :-)

Nasi "dobroczyńcy":

A widzieliście kiedyś wściekłe drzewo? :

Niedaleko nas burza przewróciła drzewo:

I na koniec nasz "różowiaczek":

A jutro zapraszam na wpis o tym jak Gacek kisił ogórki :-)

Koty odzyskują przestrzeń

2011-07-18T19:48:00.001+02:00

Dziś aż się wzruszyłam - Kocia jak za "dawnych czasów" zeszła na dół i zaległa na podłodze, co chyba oznacza powrót do normalności. Je też już coraz lepiej, mam nadzieję, że szybciutko się zregeneruje to jej małe ciałko.
Ostatnio byliśmy z nimi u weta, dostały drugą dawkę szczepionki na choroby wirusowe, za tydzień odrobaczanie (oj, będzie trudno) i już chyba w tym roku odpuścimy wściekliznę i białaczkę ze względu na fundusze. Mam nadzieję, że w przyszłym roku się uda.

Waterloo

2011-07-16T16:43:00.000+02:00

Witam wszystkich,
Dziś odwieźliśmy Lakiego do schroniska :-((((((
Niestety domek się jeszcze nie znalazł, a u nas dłużej ze względu na wiadomą sytuację nie mógł zostać. Teraz tylko 2 priorytety - żeby on znalazł dom, taki, w którym będzie miał swojego człowieka tylko dla siebie, a dwa - żeby moja Kocia wróciła do równowagi i normalności. Dziękuję Wam za Wasze wsparcie komentarzowe, niestety, nie zawsze wszystko wychodzi tak, jakbyśmy tego chcieli :-(

Pierwsze trudne dni

2011-07-05T10:50:00.000+02:00

Spieszę donieść co nowego: otóż Laki jest bardzo fajnym, mądrym pieskiem. G był z nim wczoraj u weta, dostał krople do oczu i maść i dał sobie zapuścić (co prawda niechętnie), ja najpierw byłam przerażona - jak zakroplić chore oko obcemu bądź co bądź psu, ale poszło gładko, tak samo jak podanie do gardła tabletki odrobaczającej (oczywiście to wszystko robił Grzesiek, aj nie czuję się zbyt pewnie w takich sytuacjach, zresztą zawsze bałam się piesków). Wieczorem poszliśmy na spacer po wsi i Laki wreszcie się załatwił. Widać, że bardzo się cieszy gdy do niego podchodzimy, zwłaszcza rano po nocy i szybko się do nas przyzwyczaił. Na kotki niestety ciągle warczy, ciekawe na ile Gackowi starczy entuzjazmu, w tych próbach poznania się. Mogą się nie kochać, ale chciałabym żeby chociaż zapanowała "szorstka przyjaźń", jak mawiał L. Miller. Najbardziej mi szkoda Koci, ale nawet odważyła się przed chwilą zejść z góry do salonu (oczywiście owarczana przez psa), szła szorując brzuchem po podłodze, tak mi jej strasznie szkoda. Ale widać, że pies nie jest agresywny wobec nich, tylko warczy bo się boi, więc jest to jakiś plus. Wybaczcie, że na razie nie dodaję zdjęć, ale jestem teraz w permanentnym stresie, zwłaszcza jak G idzie do pracy. Za tydzień mam wizytę u dentysty, co oznacza wyjście z domu na 3 godziny, zastanawiam się co wtedy?
trzymajcie kciuki, bo działają :-) - sesja zamknięta, ostatnie wyniki bardzo pozytywne :-) Pozdrawiam

Wycieczka do Warszawy

2011-07-04T10:26:00.002+02:00

Pierwsza noc za nami. Laki niestety wciąż warczy na Gacka, gdy ten jest w pobliżu, więc na noc zamknęłam kotki wraz z kuwetką w naszej sypialni i spaliśmy sobie jak zwykle, tyle, że bez możliwości opuszczania pomieszczenia. Kocia się bardzo boi, w ogóle nie schodzi na dół, za to z Gacusia jestem strasznie dumna - próbuje się zaprzyjaźnić z nowym członkiem rodziny, nie syczy, nie jeży się, jest przyjacielsko nastawiony. Niestety - póki co jestem totalnie uziemiona w domu - dopóki nie zacznie się normalna koegzystencja między zwierzakami :-(
Mam jeszcze pytanie do psiarzy z wieloletnim stażem - o której najpóźniej wieczorem wyprowadzacie pieska przed snem?

A teraz czas na fotorelację z wycieczki. Jak już pisałam, i co powszechnie wiadomo, pogoda była "pod psem" (że tak sobie nawiążę do sytuacji ;-) Wyjechaliśmy wczesnym rankiem w sobotę, na 10:00 byliśmy pod Muzeum Powstania Warszawskiego. Tam akurat nie braliśmy aparatu ani komórek, natomiast ogromna większość zwiedzających - takie przynajmniej miałam wrażenie - miała jeden cel - zrobić sobie jak najwięcej fotek z eksponatami, żeby potem wrzucić na NK czy facebooka. Nasze wrażenia z Muzeum bardzo pozytywne, podobało nam się w jaki sposób zostało to zorganizowane, natomiast jedna rzecz mnie przeraziła - film na którym głównoopowiadającym był ... Pospieszalski! Nie wiem co tam bredził, gdyż z zasady nie słucham jemu podobnych, ale z tego co wiem, to raczej udziału w powstaniu nie brał, więc - po kiego grzyba go tam???
W muzealnym sklepiku zakupiliśmy sobie jeden plakat, który nas urzekł:

Później poszliśmy do Łazienek, niestety pałac był zamknięty dla zwiedzających :-( więc tylko połaziliśmy po parku, zachwycając się oswojonymi wiewiórkami i inszym zwierzem:

A tu coś co nas rozbawiło (też w Łazienkach) :

Później pojechaliśmy do Żelazowej Woli, ale wtedy już lało jak z cebra. Jest tam przepiękny park (można naprawdę wpaść w kompleksy i stracić zapał do prac działkowych) i oczywiście dworek, w którym urodził się Chopin. Ale ceny raczej pod zagranicznych turystów :-(

Po Żelazowej udaliśmy się do Łowicza do hotelu, który nazywał się Zajazd Łowicki, standard tego miejsca nas poraził, w życiu nie widziałam takiego syfu!!!! Nawet akademiki z czasów PRLu to luksus przy tym miejscu, nikomu nie polecam, od razu się stamtąd wynieśliśmy i znaleźliśmy super hotel Interrex (chyba tak się nazywał). Łowicza już nie mieliśmy okazji pozwiedzać, bo z samego rana po Lakiego i do domu.
I to by było na tyle :-)

NIESPODZIANKA

2011-07-03T18:38:00.001+02:00

Właśnie niedawno wróciliśmy z wojaży. Byliśmy w Warszawie, Żelazowej Woli i Łowiczu. Pogoda nam niestety nie dopisała w ten paskudny weekend. Naszą wycieczkę opiszę jutro, bo teraz padam z nóg, ale czas na niespodziankę - otóż tadam tadam (to fanfary) staliśmy się "psiakotami" (jak Jaguś). W tym celu byliśmy w Łowiczu, gdzie ze schroniska zabraliśmy nowego członka rodziny Lucky'ego, albo po polsku pisząc, Lakiego
Oto Lucky w samochodzie:

Laki ma około 2 latka, jest bardzo nieśmiały i delikatny. Jeśli ktoś chciałby poczytać o Lakim to znajdzie go na forum Dogomanii (jest tam też parę miłych słów pod naszym adresem). W łowickim schronisku pracują wspaniali ludzie - m.in. Pan Marek, któremu pomaga żona i asystent pierwsza klasa, czyli syn Karol, wolontariuszka Kaja, z którą nasz piesek bardzo się zaprzyjaźnił, opiekę nad schroniskiem i pomoc dla piesków zapewnia też Pani Martyna, z którą się kontaktowałam w sprawie adopcji pieska. Wszystkich tych łowickich miłośników czworonogów serdecznie pozdrawiam i dziękuję :-)

Z Łowicza jechaliśmy 5 godzin, Laki pięknie wytrzymał tą jazdę. Zatrzymaliśmy się raz na mały spacerek i mieliśmy wtedy okazję zobaczyć, że piesek uwielbia spacerować - wyraźnie się ożywił, merdał ogonkiem, potem nie bardzo chciał wracać do samochodu.

Po przybyciu, do domu najpierw ja weszłam, kotki z miaukiem zbiegły z góry, Gacuś wręcz rzucił się na mnie, widać, że bardzo się stęsknił, Kocia wydawała się obrażona, że śmieliśmy ją zostawić na tyle czasu samą, po kilku minutach wszedł Grzesiek prowadząc Lakiego, pies zobaczywszy koty nie chciał wchodzić do domu, w końcu zachęcany smakołykami wszedł, ale był bardzo przestraszony. Kocia momentalnie zwiała na górę, a Gacek najeżył się, ogon mu się zwiększył dwukrotnie i zaczął się skradać w kierunku psa, a pies zaczął warczeć. Chwilę posiedział w przedpokoju i Grzesiek stwierdził, że weźmie go na spacerek po działce. Na spacerze pies jak nie ten - radosny, szczęśliwy, merda ogonem, dał się pogłaskać sąsiadce, a po powrocie do domu znów taka przestraszona bidulka. Gacek po chwili przestał się na niego jeżyć i podchodził już przyjaźnie nastawiony (Kocica ze szczytu schodów w dalszym ciągu obserwuje sytuację), jak między nimi jest G i głaszcze psa - kot może podejść, jak odchodzimy - piesek warczy na kota. Ale póki co do żadnych zęboczynów (że sobie zapożyczę tą nazwę od Przemka Bazylowego) nie doszło i oby tak dalej.

Podsumowując - piesek zaległ na wycieraczkach w przedpokoju i póki co nie ruszamy go na siłę stamtąd, niech się sam oswaja (tym sposobem koty straciły jeden ze swych drapaków ;-), Kocia jest na schodach, a Gacek porusza się swobodnie po swych włościach. Piesek jedzie jutro z nami do lekarza, bo w boksie któryś z psich współtowarzyszy użarł go w powiekę i nie wygląda to za ciekawie, poza tym będzie odrobaczany (dostaliśmy tabletki ze schroniska), no i trzeba go zaszczepić na choroby wirusowe. Ja tylko się trochę boję, że jutro rano G idzie do pracy i ja zostaję z majdanem - tzn. zastanawiam się co zrobię jak mi pies nie zechce np. wejść do domu po spacerze, ale może będzie ok. 3majcie kciuki, bo te początki są najtrudniejsze, a ja z psami niezaznajomiona. No i kąpiel by się przydała pieskowi, bo trochę waniajet, ale to też nie od razu, żeby go nie stresować niepotrzebnie. Ufff, to się spisałam, wszystko opowiedziałam, jeszcze na koniec kilka fotek:

Podaliśmy pieskowi karmę suchą, ale powąchał i nie chce jeść :-( Natomiast smakołyki mu "podeszły" wyraźnie. Zobaczymy czy się przekona.

Na marginesie, w domu jest tak zimno, że chyba zaraz odpalę ogrzewanie, co za pogoda w lipcu! Ktoś też grzeje, czy tylko ja jestem taka ciepłolubna? No ale w nocy temperatura spadła do 9 stopni, więc nic dziwnego, że tak zimno. Jutro postaram się opisać naszą wycieczkę, mamy dużo fajnych fotek (a głównie to spotykanych zwierząt - takie nasze pozytywne skrzywienie), więc zapraszam i 3majcie kciuki za szybkie zaprzyjaźnienie się Lakiego, Gacka i Koci :-) Pozdrawiam

Wakacje

2011-06-28T10:54:00.000+02:00

Nadejszła wyczekana chwila : dzień, w którym nie trzeba się już uczyć. Jak zwykle podziałały Wasze kciuki i energetyzowanie notatek przez koty. Oficjalnych wyników jeszcze nie ma, ale nie przewiduję żadnych poprawek (tfu, tfu!). Przyznam, że ostatni weekend mnie wykończył, bo nie zostawałam na noc, tylko wracałam do domu: rano 3 godziny w pociągu i wieczorem powtórka z rozrywki. Ale teraz mam luzik i odpoczynek, mogę się np. zabrać za dom, zaniedbany w czasie sesji :-) Ale pierwsze co zrobiłam po powrocie w niedzielę wieczorem - to złapałam za druty i rozpoczęłam kolejną sukienkę. Tym razem bawełna i druty nr 2,5, więc obawiam się, że może mi to długo zejść, mam nadzieję, ze tego lata jeszcze ją ubiorę ;-)
W tym roku nie wyjeżdżamy nigdzie na urlop (zresztą to jest u nas bardzo problematyczne, bo nie ma kto zostać z kotkami, a poza tym one się bardzo boja obcych), ale postanowiliśmy zrobić sobie mini eskapadę do Warszawy. Jedziemy w sobotę wczesnym rankiem, mamy w planach Muzeum Powstania Warszawskiego i Łazienki i co tam jeszcze damy radę (głównie ile dadzą radę moje plecy). Żałuję, że nam w niedzielę nie pasowało, bo chętnie posłuchałabym koncertu chopinowskiego w Łazienkach :-) A na drugi dzień rano wracamy i po powrocie zamieszczam wpis z niespodzianką :-) Już ją kiedyś w zimie zapowiadałam, ale wtedy coś nam pokrzyżowało plany, więc będzie teraz.
Przy okazji will.ow - już chyba nie trzeba będzie pikietować pod oknem Pana Wu, bo powrócił syn marnotrawny na łono blogowej rodziny ;-)
Nie mam dziś fotek jakiś specjalnych, więc tylko jak mnie Gacuś witał po powrocie do domu:

A na działce ostatnio G szaleje z łopatą i wyrównuje ziemię koło domu:

Odkryliśmy też w Rzeszowie wypożyczalnię sprzętu "działkowego" jak np. glebogryzarki czy takie cuś do zwałowania ziemi i zamierzamy skorzystać. Tylko, że wtedy działka, na której teraz jest trawa, zamieni się w burą breję, dopóki nie wyrośnie nowa. Niestety, trzeba będzie to przeczekać, a wyrównanie jest konieczne, bo mamy takie "góry i doliny", że można sobie uszkodzić kończyny dolne.
Pozdrawiam wszystkim, dziękuję za dobre fluidy w sesji i do napisania :-)

Jeszcze tylko 3 dni ...

2011-06-23T20:57:00.000+02:00

... intensywnego (bardzo) wysiłku umysłowego i ... już nawet nie umiem sobie wyobrazić jak wyglądają normalne dni bez nauki ;-) Przyznam, że chyba jeszcze nigdy sesja nie była dla mnie tak męcząca. Dlatego też z góry przepraszam, za moją małą aktywność na Waszych blogach - staram się wszędzie zajrzeć i przeczytać, z komentarzami już gorzej. Odbiję to sobie w przyszłym tygodniu.
Wrzucam tylko kilka fotek moich kochanych bożków, które dzielnie mi asystują w nauce i pomagają - wylegując się na moich kserówkach i notatkach - napełniają je swoją kocią mocą (taką mam przynajmniej nadzieję):

Kocia ma kryjówkę pod autem, a poniżej Gacek, który właśnie schrupał motylka:

I na koniec błogie lenistwo na własnym trawniku:

Pozdrawiam wszystkich :-)

Candy u womb.art

2011-06-16T16:37:00.000+02:00

Tak jak w tytule : Kai ogłosiła candy na swoim blogu.
Do wygrania wzór na chustę semele.

I niestety - wracam do najnieprzyjemniejszej dla mnie ostatnio czynności :-(

Wąwóz lessowy w Sandomierzu

2011-06-14T13:36:00.000+02:00

W ostatnią niedzielę połaziliśmy trochę po Sandomierzu. Turystów jak mrówków, widać że miasto żyje, a nie śpi snem małych miasteczek. W Sandomierzu byliśmy już kilka razy i tym razem nie skupialiśmy się na zabytkach, tylko poszliśmy popodziwiać Wąwóz Królowej Jadwigi, który nas zachwycił, niestety zdjęcia nie oddają jego uroku:

Z Zamku sandomierskiego pozostało tylko jedno skrzydło. Reszta została zburzona przez Szwedów w czasie "potopu". A legenda (zresztą zamieszczona w czytance do polskiego z chyba IV kl. podstawówki) mówi, że to córka kasztelana - Zosia - wysadziła w powietrze Zamek wraz ze sobą i wojskami szwedzkimi. To co pozostało:

Poniżej wejście do jednego z wielu kościołów w mieście (podobne zagęszczenie kościołów widziałam jak dotąd tylko w Przemyślu):

Ciekawostka jest fakt, że jest to budowla romańska (!)
W ogóle historia miasta jest bardzo tragiczna ze względu na częste najazdy Tatarów, którzy wycinali ludność w pień. W jednym z kościołów jest nawet specyficzny "kalendarz" obrazkowy, na każdy dzień roku, który pokazuje jaką kto śmiercią umrze, w zależności od tego w którym dniu się urodził. Sceny na obrazach - mocno drastyczne.
Oczywiście w mieście jest o wiele więcej do zobaczenia, ale jak pisałam, my skupiliśmy się tym razem na wąwozie ;-)
Na koniec pobytu musieliśmy jeszcze zrobić zdjęcie takim oto maluchom (tak jak ostatnio pisał Przemek - ludź Bazyla, po prostu kociarze nie przejdą obojętnie na widok innych kotów):

Za to po powrocie do domu moje własne, osobiste futra przywitały mnie takim oto widokiem:
Kocia pozazdrościła Gackowi kokonów i też spróbowała :

Gacek rozłożony jak lew obserwował nas spod oka:

Potem księżniczka zasnęła na tronie w swojej ulubionej pozycji głową na dół:

I tak wraz z niedzielą, zakończył się dla mnie czas laby, a zaczął czas morderczej nauki ;-) 3majcie kciuki, bo działają :-) Jeszcze ostatni zjazd za 2 tygodnie, 4 egzaminy i wakacje!

Bolerko na drutach i candy u Terry

2011-06-09T16:54:00.001+02:00

Zrobiłam "na szybcika" bolerko:

Wybaczcie te skrzywione miny, ale słońce mnie raziło niemiłosiernie ;-)

Wzór zaczerpnęłam z książki Hanny Grykałowskiej "Ściegi na drutach" i dla chętnych go podaję:
Potrzebna jest parzysta liczba oczek.
1 rz. - 1 o. brzegowe, wszystkie pozostałe oczka prawe i 1 o. brzegowe
2 rz. - 1 o. brzegowe, wszystkie oczka lewe, 1 o. brzegowe
3 rz. - jak rząd 1
4 rz. - jak rząd drugi
5 rz. - 1 o. brzegowe, wszystkie oczka lewe, 1 o. brzegowe
6 rz. - 1 o. brzegowe, *2 o. razem na prawo od przodu, 1 narzut*, 1 o. brzegowe
7 rz. - 1 o. brzegowe, wszystkie oczka i narzuty na lewo, 1 o. brzegowe
8 rz. - jak rząd 2
Powtarzać rzędy od 1 do 8

Ogłaszam też candy u Terry :-)
Do wygrania prześliczna chusta:

Pozdrawiam!

Żywot kota poczciwego

2011-06-07T22:53:00.001+02:00

Witam wszystkich dziś tym Rejowym tytułem. W dzisiejszym wpisie królują futra i ich zwykłe codzienne czynności. Zaczynamy od słodziaka Gacka, który rozkosznie się przytula, a że pozostaje przy tym w nieskromnej pozycji, postanowiliśmy wprowadzić małą "cenzurę" ;-)

A znowu Kociczka pokazuje gdzie ma Baraka i całe zamieszanie związane z jego przyjazdem:

Wiadomo, że Koty to najlepsi asystenci w czasie domowych prac, nasze też nie odbiegają od normy i gdy tylko G przyniósł do napompowania materac ... :

Gacek mówi do Koci: "wypad z pudełka, bo cię osyczę!"
A Kocia na to: "spadaj, nie boję się twojego syczenia"

Na szczęście materac jest duży i na nim można się podzielić strefą wpływów ;-)

Jeśli tylko nie pada - spędzamy czas na działce:

Jak nam się znudzi - chcemy do domku:

Gacek powiedział mi w sekrecie, że marzy o zrobieniu prawa jazdy:

Poczynił już nawet przygotowania w tym kierunku :-)

Po szaleństwach działkowych jest czas na odpoczynek na tronie:

A na koniec zdjęcie oberwania chmury ...

... i jedynego kwiatka na działce, który został po poprzednich właścicielach i teraz cieszy nasze oczy:

Pozdrawiam wszystkich upalnie, głaski dla blogowych footrzaków zasyłam i do napisania :-)

Szczepienie

2011-06-04T12:30:00.001+02:00

Dziś byliśmy z kotkami u weta celem zaszczepienia ich na choroby zakaźne. Do tej pory nie miałam zamiaru ich szczepić w ogóle, ale Jana i Pan Wu, którzy stali się naszymi guru w kocich sprawach, doradzili nam, że raczej trzeba je zaszczepić, no i pierwszy etap jest. (a propos - Panie Wu, wracaj!!!!) Za miesiąc szczepienie przypominające. Mam w planie jeszcze białaczkę i wściekliznę (z powodu tego agresywnego kociego bandyty, który tu krąży, choć ostatnio omija nasze podwórko i lisów, jeden ostatnio był u mnie na działce i porwał sąsiadkom kurę).
Najpierw zaszczepiony został Gacek, a Kocia siedziała w transporterze obok. Gdy przyszła na nią kolej - bardzo się wyrywała i chciała z powrotem do transportera, wkładała łapki przez kratkę, a Gacek na nią syczał. Ostatnio (od czasu spotkania z Kocim Bandytą) zrobił się drażliwy i często na nią syczy. Nie wiem jak temu zaradzić, wcześniej nigdy się tak nie zachowywał.

Nie mam dziś zbyt wielu zdjęć, tylko Gacuś śpiący po wybrykaniu się na polku:

Patrząc na te i inne zdjęcia naprawdę uważam, że koty to arystokracja wśród wszystkich stworzeń :-)

Sukienka na drutach od góry na okrągło

2011-06-02T14:08:00.001+02:00

Wreszcie się coś "urodziło" na drutach, a poród był długi i męczący ;-)
Skończyłam wczoraj sukienkę robioną bezszwowo, na okrągłych drutach - od góry. Lubię ten sposób dziergania, bo nie cierpię zszywać, a poza tym bezszwowe ubrania ładniej leżą na figurze.
Jedyne o czym nie pomyślałam, to fakt, że cieniowana włóczka nie układa się zbyt ładnie, gdy się robi na okrągło dodając lub ujmując oczka - wtedy pasy, które powinny być równej szerokości zmieniają się na raz szersze, raz węższe, ale mam naukę na przyszłość. Teraz wiem, że taki model najlepiej robić z włóczek w jednolitym kolorze, a nie cieniowanych.

Gdyby ktoś był zainteresowany podaję opis dla rozmiaru 38-40
włóczka Mercan Batik firmy Himalaya (bardzo polecam, mięciutka, miła w dotyku, nie przekręca się przy robieniu na okrągło), zużyłam 4 motki po 100 gram, druty 3,5 i na ściągacz 2,5, robiłam bardzo ciasno.
Zaczynam od rozdzielenia oczek na przód, tył i rękawy: 13-4-18-4-26-4-18-4-13, łączenie następuje w połowie przodu. Czyli po 26 oczek na przód i tył, po 18 na rękawy i po 4 na skosy raglanu, łącznie nabieram na druty 104 oczka. Robię 5 rzędów drutami 2,5 ściągacz: 2 o. prawe i 2 lewe przez 5 okrążeń, potem zmieniam druty na 3,5, a ścieg na prawy (w robieniu na okrągło oczka prawe trzeba wykonywać jak przekręcone). W co 2gim rzędzie dodaję 8 oczek - po jednym oczku z każdej strony czterooczkowego pasa na raglan - dodaję przez narzut, który w następnym okrążeniu przerabiam normalnie na prawo (nie jak przekręcone, ponieważ właśnie na okrągło normalne oczka robi się jak przekręcone, a jak się chce przekręcone, to trzeba zrobić normalne prawe) - wtedy nie powstaną dziurki.
Gdy raglan ma pożądaną długość (u mnie na wysokości około 20 cm. czyli 28 rzędów), odkładam oczka rękawów na osobny drut lub nitkę i robię dalej sam korpus. Gdy zaczynam mam na drucie 172 oczka (przód i tył + po 2 oczka ze skosu raglanowego z każdej strony). Do talii muszę odjąć 20 oczek w 25 rzędach. Później robię prosto przez 13 cm (u mnie to 36 rzędów) i zaczynam dodawanie oczek na biodra:
mam 152 oczka, przerabiam 17 oczek prawych i 2 oczka lewe, po czym w kolejnych okrążeniach dodaję raz z prawej raz z lewej strony oczek lewych po 1 lewym oczku co 5 okrążeń:
1 okrążenie po podziale oczek na prawe i lewe: dodaję z prawej strony każdego paseczka oczek lewych po 1 lewym oczku - czyli w sumie w okrążeniu 8 oczek (tu korzystam ze sposobu dodawania oczek polegającym na wyrobieniu 2 oczek z jednego - w kolejnym okr. przerabiam normalnie na lewo)
2 - 5 okrążenie: - przerabiam normalnie
6 okrążenie: dodaję kolejnych 8 oczek tym razem z lewej strony każdego paska oczek lewych
i kontynuuję dodawanie w co 5 okrążeniu.
Po przerobieniu 61 okrążenia zmieniam częstotliwość dodawania oczek na co 20 okrążenie (żeby sukienka nie była zbyt szeroka) i kontynuuję aż do 150 okrążenia, kiedy to zamykam oczka na lewo.(Tu dodam, że może nie jest to najtrafniejszy sposób, może trzeba było podzielić to jakoś tak, żeby nie zmieniać częstotliwości dodawania oczek, ponieważ w miejscu zmiany jest widoczny taki cieniutki paseczek-linia, ale ponieważ był to mój pierwszy projekt tego typu, to jak widać ciężko ustrzec się błędu, ale tak bardzo się to nie rzuca w oczy).
Rękawy kończę na drutach pończoszniczych 2,5 - nabieram oczka odłożone wcześniej i przerabiam pierwsze okr.W drugim i trzecim odejmuję równomiernie po 8 oczek (można i więcej, bo rękawy wyszły mi dość szerokie). Od 4 okr. zaczynam przerabiać ściągacz 2P 2L przez 5 okrążeń i zakańczam rękawy na lewo.
Mam nadzieję, że opis jest w miarę czytelny.
Muszę jeszcze dodać, że inspiracją (a także bogatym źródłem wiedzy pomocnym przy tym projekcie) były dla mnie blogi Antoniny i Doroty, które polecam każdemu lubiącemu dzierganie, a szczególnie 2 posty tych Pań: pierwszy opisujący metodę robienia raglanu od góry i drugi opisujący jak zrobić sukienkę.
Powodzenia!

Kocia miss i siatka okienna

2011-05-31T20:42:00.003+02:00

Poganiana przez will.ow (dziękuję, bardzo mi miło) donoszę co nowego.
Właściwie nic się za bardzo nie dzieje - dlatego taka posucha blogowa. Ale jedna nowość jest - doczekałam się siatki zabezpieczającej na okno w sypialni (wreszcie będę mogła sobie spać przy otwartym oknie, hurrra!). Przepis wzięliśmy z tej strony, polecanej przez Janę. W planach jest jeszcze zrobienie kilku takich ram zabezpieczających na pozostałe okna, w których często przebywamy z kotami.
Efekt wygląda tak:

A teraz jak w tytule - moja Kocia Miss:

Na ostatnie zdjęcie wtarabanił się zazdrosny Gacek z miną: jak to, dlaczego nie MNIE się tu fotografuje???

No i co to ja jeszcze miałam - wiem! Will.ow zaprasza na candy:

http://naznaczkach.blox.pl/html

Aha - will.ow, za chwilę umieszczę obiecany kilka dni temu wpis na książkowym, zapraszam.
Pozdrawiam wszystkich serdecznie :-)

Festiwal w Łańcucie i Gacek na dobranoc

2011-05-25T13:51:00.001+02:00

Co roku w łańcuckim zamku organizowany jest Festiwal Muzyczny. W tym roku impreza ma swoje 50-lecie. Jak zawsze organizowane są różne koncerty, a my wczoraj wybraliśmy się na jeden z nich - recital fortepianowy Ingolfa Wundera. Zakochaliśmy się w tym pianiście oglądając ubiegłoroczny Konkurs Chopinowski, więc jak tylko usłyszałam, że Wunder zagra u nas - wiedziałam, że musimy się tam znaleźć.
Łańcut to malutkie miasteczko, którego główną atrakcją turystyczną jest właśnie zamek Potockich i Lubomirskich otoczony przefantastycznym ogrodem i parkiem, z mnóstwem starych grubaśnych i wielkich drzew, które uwielbiam. Poza zamkiem bardzo ciekawa jest architektura miasta - prawie nie ma tam bloków (jakieś tam są, ale nie w takiej ilości jak w okolicznych miastach), za to przy krzyżujących się ze sobą uliczkach stoją cudowne domki, takie z dwudziestolecia, lub starsze (no, młodsze też, ale one już nie zachwycają swym wyglądem) - przepiękne! Jak szukaliśmy domu dla siebie, to braliśmy też Łańcut pod uwagę, bo bardzo lubimy to miasteczko i jego klimat. A teraz już fotki, bo nie samym tekstem przecież czytelnik bloga żyje ;-)

Na trawniku wśród żółtych kwiatów - prezentował swój żółciutki dziobek kos:

Duży kot też lubi głaskanie pod brodą ;-)

Wchodzących do zamku witała kilkuosobowa orkiestra:

A tu oficjalny plakat Festiwalu, bardzo nam przypadł do gustu:

Wszystko było super, poza tym, że w Sali Balowej, gdzie koncert się odbywał był taki ścisk i gorąco, że ciężko było wysiedzieć, za to wrażenia estetyczne pierwsza klasa:

Na koniec dnia trzeba było tylko zaliczyć obowiązkowy punkt programu ...

(jak widzisz Jaguś poduszeczki są całowane regularnie ;-)

... i już można było pójść spać :-)

Pozdrawiam!

Podwórkowe codzienności

2011-05-23T11:15:00.001+02:00

Bardzo wszystkim dziękuję za tak serdeczne komentarze pod poprzednim postem. Aż się wzruszyliśmy z G czytając je :-)
Dziś za to nie będzie sentymentalnie, tylko podwórkowo. Trochę pozazdrościłam Jaguś, Darmozjadom i kotkom Abigail takich fajnych fotorelacji z brykania na powietrzu, więc i ja postanowiłam się "podłączyć".

Od kiedy kotki wychodzą na polko regularnie - od rana mam w domu miauczący terror domagający się wyjścia. A jak już wyjdą to: ucieczki, drzewka, ptaszki i tem podobne atrakcje zapewniają swojemu człowiekowi, który je pilnuje.

Ostatnio Gacek zajął się czymś przy ogrodzeniu:

Tak intensywnie próbował "coś" dosięgnąć przez siatkę, że aż postanowiłam sprawdzić:

A oto obiekt zainteresowania Kota:

Nie wiem czy to żaba, czy ropucha, ja ich nie rozróżniam. Ta sztuka była naprawdę duuuża.

W pewnym momencie przeskoczyła do kotów na naszą stronę, poskakała trochę, koty nie wiedziały co robić - i wróciła do sąsiadki na działkę :-)

Oprócz żabki inne atrakcje to: kury, kogut i szpaki:

U szpaków od dłuższego już czasu są młode. Tak świergolą z tej budki, a biedni rodzice uwijają się jak w ukropie, znosząc głodomorom najróżniejsze owady.

Ostatnio pojawił się też u nas jakiś nowy kociak. Taki śliczniak z niego:

Prawda?

Ten przynajmniej był przyjaźnie nastawiony, ale Gacuś po ataku Zbójcy ma uraz do obcych kotów i się go bał :-(

Moje piękności we własnej osobie:

I na koniec rezydentka naszego garażu:

Pozdrawiam Wszystkich i do napisania!